بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤١١ - استنتاج
|
صاحب مسجد چو مسجد قلب بود |
دانه چون بر دام ريزى نيست جود |
|
|
گوشت كاندر شست تو ماهى رباست |
آنچنان لقمه نه بخشش نه سخاست |
|
|
بر محك زن كار خود اى مرد كار |
تا نسازى مسجد اهل ضرار |
|
|
بس برآن مسجد كُنان تَسخَر زدى |
چون نظر كردى تو خود ز ايشان بدى |
|
استنتاج
وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا الْحُسْنى وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ* لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ فِيهِ رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ* أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ* لا يَزالُ بُنْيانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ[١]
«- گروهى از منافقان- كسانى هستند كه مسجدى ساختند براى زيان- به مسلمانان- و- تقويت- كفر و تفرقه ميان مؤمنان و كمينگاه براى كسى كه با خدا و پيامبرش از پيش مبارزه كرده بود. آنها سوگند ياد مىكنند كه نظرى جز نيكى- و خدمت- نداشتهايم اما خداوند گواهى مىدهد كه آنها دروغگو مىگويند. هرگز در آن- مسجد- قيام و- عبادت- مكن، آن مسجدى كه از روز نخست بر پاى تقوى بنا شده، شايستهتر است كه در آن قيام و- عبادت- كنى، در آن مردانى هستند كه دوست مىدارند پاكيزه باشند و خداوند پاكيزگان را دوست دارد. آيا كسى كه شالوده آن را بر پرهيز از خدا و خشنودى او بنا كرده بهتر است يا كسى كه اساس آن را بر كنار پرتگاه سستى بنا نموده كه ناگهان در آتش دوزخ فرومىريزد؟ و خداوند گروه
[١] - توبه: ١١٠- ١٠٧