بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٢١ - استنتاج
صوفى كه علت ناتوانى چهارپايش را دريافته بود، گفت: خرى كه غذاى شبش «لا حول و لا قوّة الّا باللّه» باشد، همه شب را به تسبيح مشغول مىشود و بامداد نيز به سجده مىرود
|
گفت آن خر كو به شب لا حول خورد |
جز بدين شيوه نتاند راه كرد |
|
|
چونكه قوتِ خر به شب لا حول بود |
شب مسبّح بود و روز اندر سجود |
|
|
آدمى خوارند اغلب مردمان |
از سلام عليكشان كم جو امان |
|
|
خانه ديو است دلهاى همه |
كم پذير از ديو مردم دمدمه |
|
|
از دم ديو آنكه او لا حول خورد |
همچو آن خر در سر آيد در نبرد |
|
|
هركه در دنيا خورد تلبيس ديو |
وز عدوّ دوست رو تعظيم و ريو |
|
|
در رهِ اسلام بر پولِ صراط |
در سر آيد همچو آن خر از خباط |
|
استنتاج
بعد از محيط خانواده، جامعه نقش مؤثرى در سازندگى شخصيت انسان دارد، و اوّلين عنصر شكلدهنده شخصيت انسان در جامعه، دوست يا دوستانى هستند كه انسان خواه و ناخواه با آنان ارتباط برقرار مىكند و در نتيجه، بخش مهمى از خصوصيات اخلاقى و صفات روحى آنان را كسب مىنمايد.
از ديدگاه اسلام، دوست و دوستيابى موضوعى كاملا مورد توجه و برخوردار از جايگاه ارزشى خاص خود مىباشد تا جايى كه رسول گرامى اسلام ٦ دوستى مؤمنين نسبت به همديگر را از مهمترين شعبههاى ايمان مىداند و مىفرمايد:
«ودّ المؤمن للمؤمن في اللّه من أعظم شعب الإيمان».[١]
[١] - اصول كافى، باب دوستى در راه خدا.