بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٤٧ - استنتاج

حكايت ٢٨

پادشاهان قديم را در به حضور پذيرفتن شخصيت‌هاى كشورى و لشكرى رسم و عادت چنين بود كه: پهلوانان و يلان را سمت چپ خود قرار مى‌دادند؛ زيرا دل در سمت چپ قفسه سينه قرار دارد. نويسندگان و اهل قلم را سمت راست خود قرار مى‌دادند؛ زيرا نوشتن با دست راست مقدور است. صوفيان و اهل عرفان را مقابل خود قرار مى‌دادند؛ زيرا صوفيان آينه جان انسان‌ها هستند و هرآنچه از دل انسان‌ها بگذرد، در آينه وجود آنان منعكس مى‌شود. و اين به‌خاطر آن است كه صوفيان صافى با اذكار ربّانى سينه را صيقل زده‌اند و اين صيقل نقش‌هاى بكر را در خود نشان مى‌دهد.

استنتاج‌

در اين حكايت پادشاهان كنايه است از شيفتگان سلوك الى اللّه.

پهلوان، كنايه است از قدرت.

نويسنده، كنايه است از عقل.

اهل عرفان، كنايه است از عاطفه.