بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٦١ - استنتاج

استنتاج‌

يكى از آفاتى كه همواره جامعه اسلامى را تهديد مى‌كند و به گواهى تاريخ تاكنون مسلمانان ضربه‌هاى سنگينى از اين آفت خورده‌اند، آفت اختلاف و جدايى مسلمين از يكديگر است. پيغمبر ٦ دعوت خود را با جمله نفى اختلاف و گرايش به وحدت شروع كرد و اوّلين شعارش اين بود كه: «قولوا لا اله الّا اللّه تفلحوا» اگر مى‌خواهيد زندگى آرامى داشته باشيد، اگر مى‌خواهيد رستگار و سعادتمند شويد، قبل از هرچيز يك كار بايد انجام دهيد و آن اينكه همه اختلافات را كنار بگذاريد و وحدت و يكپارچگى خود را حول كلمه «اللّه» حفظ نماييد.

قرآن وحدت را ريسمان تمسّك به خدا و وسيله قرب به ذات اقدس او مى‌داند و مسلمانان را از جدا شدن از اين ريسمان برحذر مى‌دارد.

وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا ....

و براى به تصوير كشيدن جايگاه ارزشى وحدت و مضرّات اختلاف و جدايى، ذهن همگان را به گذشته قبل از اسلام معطوف مى‌دارد و مى‌فرمايد:

... وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ ....

«به ياد آريد نعمت بزرگ خدا را كه چگونه اختلاف و دشمنى در ميان شما حاكم بود ولى خدا در ميان دل‌هايتان الفت ايجاد كرد.»

... فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً ...

« (و بعد از سالها جنگ و خونريزى و دشمنى، خداوند) نعمت برادرى و اتحاد را به شما عنايت كرد.»

و سپس تعبيرى كه قرآن در ادامه اين آيه كريمه، در مورد اختلاف دارد، بسيار قابل‌توجه است و آن اينكه: اختلاف در جامعه را تشبيه به حفره و گودالى پر از آتش مى‌كند كه مردم بر لبه آن حفره قرار دارند كه هر لحظه ممكن است در ميان آن حفره‌