بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٦٨ - ٣ - خالى بودن ستون حسنات و پر بودن ستون سيئات نامه عمل

«هيچ‌كس نمى‌داند چه پاداش‌هاى مهمى كه مايه روشنى چشم‌ها مى‌گردد براى آنها نهفته شده، اين جزاى اعمالى است كه انجام مى‌دادند.»

در روايتى از حضرت امام صادق ٧ نقل شده كه يكى از ياران آن حضرت پرسيد: آيا ممكن است مؤمن از قبض روحش ناراضى باشد؟!

حضرت فرمود: نه به خدا سوگند، هنگامى كه فرشته مرگ براى قبض روح مؤمن مى‌آيد اظهار ناراحتى مى‌كند، فرشته مرگ به او مى‌گويد: اى ولىّ خدا، ناراحت نباش! سوگند به آن‌كس كه محمد ٦ را مبعوث كرد، من به تو مهربان‌ترم از پدر مهربان، درست چشم‌هايت را بگشا و ببين، او نگاه مى‌كند، رسول خدا ٦ و امير المؤمنين ٧ و فاطمه عليها السّلام و حسن و حسين عليهما السّلام و امامان از ذريه او عليهم السّلام را مى‌بيند، فرشته به او مى‌گويد: نگاه كن اين رسول خدا و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان دوستان تو هستند.

او چشمانش را مى‌گشايد و نگاه مى‌كند، ناگهان گوينده‌اى از سوى پروردگار بزرگ ندا مى‌دهد: يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ؛ «اى كسى كه به محمد و خاندانش اطمينان داشتى!» بازگرد به سوى پروردگارت، درحالى‌كه تو به ولايت آنها راضى هستى و او با ثوابش از تو خشنود است. داخل شود در ميان بندگانم؛ يعنى محمّد و اهل بيتش عليهم السّلام و داخل شود در بهشتم، در اين هنگام چيزى براى انسان محبوب‌تر از آن نيست كه هرچه زودتر روحش از تن جدا شود و به اين منادى بپيوندد.[١]

*** مولانا در تبيين اين حكايت مى‌فرمايد: چشم دل خود را بگشا و ببين و همه كارهاى جهان را بدين منوال قياس كن.

و بدان كه به هيچ‌وجه كوشش و تلاش نمى‌تواند انسان را از مقدّرات حتمى و

[١] - تفسير نمونه، ج ٢٦، ص ٤٧٨