بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٧٠ - استنتاج

حكايت ١٢ دنياى محدود مگس‌

در تأويل غلط آن مگسى بر روى برگ كاهى سوار بود كه بر روى پيشاب خرى افتاده بود. او در گمان و خيال خود، برگ كاه را كشتى و پيشاب خر را دريا و خود را بر آن كشتى، كشتى‌بانى ماهر و صاحب رأى مى‌پنداشت و همچنان در اين دريا كشتى مى‌راند و فخر مى‌فروخت چرا كه درك و فهم مگس چيزى بيش از اين نبود و همه حقايق خلقت را از زاويه بينش محدود خود مى‌نگريست.

استنتاج‌

در تعريف «خيال» فرموده‌اند:

هرگاه اشياء با حواس مواجه باشند، صورتى كه از آنها در ذهن پيدا مى‌شود، احساس يا ادراك حسّى خوانده مى‌شود. و هرگاه با حواس مواجه نباشند، صورت ذهنى آنها «خيال» يا «تصور جزئى» نام دارد.[١]

[١] - فرهنگ معين.