بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٦٩ - استنتاج

حكايت ٧٢

مريدى تازه به راه طريقت افتاده، خانه‌اى تازه ساخت. مراد و شيخ او آمد و آن خانه را ديد. شيخ از باب امتحان پرسشى از شاگرد مبتدى خود نمود و گفت:

استنتاج‌

انسان براى طى كمالات مادى و معنوى و رفع نيازهاى زندگى بايد داراى ابزار و وسايلى مى‌بود كه هم‌اكنون هست؛ از جمله آن ابزار و وسايل، گوش و چشم است، گوش و چشم دو وسيله جهت دريافت شنيدنى‌ها و ديدنى‌هاى اطراف محيط زندگى ما بشمار مى‌آيد. اگر نبودند اين دو وسيله، انسان از دريافت جايگاه ارزشى بسيارى از چيزها محروم مى‌گرديد و اى بسا راه كمال و تعالى علمى بر روى انسان بسته مى‌شد.

قرآن مى‌فرمايد: ما انسان را از «نطفه امشاج» يعنى مختلط از نطفه زن و مرد (به يك معنى) آفريديم و او را در اين پهنه زندگى (نبتليه) آزمايش مى‌كنيم و وسيله آزمايش را هم در اختيار او قرار داديم؛ ... فَجَعَلْناهُ سَمِيعاً بَصِيراً؛ «گوش شنوا و چشم بينا در اختيار او قرار داديم.» او مى‌تواند با اين دو وسيله، راهى را كه پيش رويش قرار