بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٨٢ - استنتاج

وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما باطِلًا ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا ....[١]

«ما آسمان و زمين و آنچه را در ميان آنهاست بى‌هدف نيافريديم، اين گمان كافران است.»

حال كه اينگونه است، پرسش اين است كه هدف از خلقت انسان چيست؟

چرا خدا انسان را خلق كرده است؟

قرآن در پاسخ به اين پرسش در يكجا مى‌فرمايد:

وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ.[٢]

«من جن و انس را نيافريديم مگر براى اينكه عبادتم كنند.»

و در جاى ديگر مى‌فرمايد:

الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ....[٣]

«- خدا- همان كسى است كه مرگ و حيات را آفريد تا شما را بيازمايد كه كداميك بهترين عمل را انجام مى‌دهيد.»

پس، آيه اول فلسفه خلقت انسان را «عبوديت» خدا مى‌داند و آيه دوّم «انجام بهترين عمل» براى خدا!

حال چرا «عمل» با وصف «نيكو» بيان شده است؟ براى اين است كه: خدا مى‌خواهد همچنانكه ظاهر انسان زيبا است:

... وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ ...؛[٤] «شما را تصوير كرد، تصويرى زيبا»

باطن انسان هم زيبا باشد و با اين كار ظاهر و باطن انسان در نيكويى باهم مطابقت داشته باشند.

[١] -« ص»: ٢٧

[٢] - ذاريات: ٥٦

[٣] - ملك: ٢

[٤] - تغابن: ٣