بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٥١ - استنتاج

صوفى از ماجرا آگاه است و رضايت به مرگ خرش دارد.

صوفى خرباخته شكم‌تافته، كه اعتراضى بر پاسخ عقل كلّى نداشت، عاجزانه گفت: واقعيت اين است كه صوفيان سرود «خر برفت و خر برفت» را آنچنان دلنشين مى‌خواندند كه مرا هم به ذوق آوردند و من بدون اطلاع و آگاهى از منظور اين شعر، با آنان همدم شدم.

و اكنون زبان شماتت جز به خود، بر روى چه كسى باز گشايم؟ كه تقليد كوركورانه من از صوفيان غيرصافى همه هستى‌ام را بر باد داد و بيچاره‌ام كرد.

پس اى سالك. اى رهرو راه طريقت، به هوش باش كه در طريق سلوك، از هر بى‌سروپا (به‌خصوص صوفيان غيرصافى) تقليد نكنى، بلكه همچون ابراهيم باش كه با پا گذاشتن به سنت‌هاى غلط گذشتگان، صراط مستقيم را پيش پاى رهروان گشود.

فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى‌ كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ.[١]

بيت فوق اشاره به آيات ٧٥ تا ٧٩ از سوره مباركه انعام است.

[١] - انعام: ٧٦