بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٤٥ - استنتاج

برخيا) كه چنين قدرتنمايى كرد كسى بود كه‌ ... عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ ... بخشى از علم كتاب را دارا بود، حال اين بخش از علم چقدر بود؟ حضرت امام باقر ٧ مى‌فرمايد:

«انّ اسم اللّه الأعظم على ثلاثة و سبعين حرفا، و انّما كان عند آصف منها حرف واحد فتكلّم به فخسف بالأرض ما بينه و بين سرير بلقيس، ثمّ تناول السّرير بيده ثمّ عادت الأرض كما كانت اسرع من طرفة عين، و عندنا نحن من الإسم اثنان و سبعون حرفا و حرف عند اللّه استأثر به في علم الغيب عنده و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم».[١]

«اسم اعظم خدا، هفتاد و سه حرف است كه از آن يك حرفش نزد آصف (همان كسى كه تخت ملكه سبا را حاضر كرد) بود و با آن تكلّم كرد، زمين ميان سليمان و بلقيس فرورفت و او تخت ملكه سبا را با دست خود گرفته از آنجا برداشت و مقابل سليمان گذاشت دوباره زمين به حال اولش برگشت، و اين قدرت‌نمايى و تحول در كمتر از يك چشم به‌هم زدن صورت گرفت.»

سپس حضرت امام باقر ٧ اضافه مى‌كنند كه:

از آن هفتاد و سه حرف هفتاد و دو حرفش نزد ما (خاندان امامت) است و يكى نزد خداى تعالى است كه آن را براى علم غيب خودش نگاه داشته و در عين حال «لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم».

باتوجه به روايت فوق، حال مى‌بايست مقايسه‌اى كرد ميان معلومات و علوم پيشرفته همه انسان‌ها با علم آصف بن برخيا كه آنهم يك حرف از هفتاد و سه حرف علوم الهى را دارا بود، تا معلوم شود كه همه دانش بشرى چيزى جز قرار گرفتن صفر در كنار مجهولات نخواهد بود، بنابراين استبعاد بعضى افراد، خصوصا آنانى كه مايه توحيدى ندارند از شنيدن يا ديدن بعضى از كارهاى غيرمتعارف از اولياء اللّه چيز

[١] - نور الثقلين، ج ٤، ص ٨٨