بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٥١ - استنتاج

حكايت ٢٩

يكى از دوستان ديرين حضرت يوسف ٧ كه از كودكى با آن حضرت الفتى خاص داشت، به ديدار آن حضرت رفت. حضرت ضمن صحبت‌ها، سخن از جور برادرانش به ميان آورد كه چگونه برادران نادان، آن حضرت را به چاه انداختند و از آن پس، گرفتار چه مصايبى شد. در پايان حضرت از دوستش مى‌پرسد: خوب حالا تو بگو ببينم براى ما چه ارمغانى آوردى؟ دوست گفت: مدتى در اين فكر بودم كه چه ارمغانى براى تو بياورم تا لايق تو باشد، عاقبت به فكر افتادم كه بهترين ارمغان براى تو «آينه» است.

استنتاج‌

در اين حكايت دوست ديرين كنايه است از فطرت خداجوى سالك.

يوسف، كنايه است از سالك واصل.

آينه، تجسمى است از فنا و نيستى.