ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٢٣ - ٩٢

نسل پيغمبران پيش از ابراهيم براى ابراهيم مقرر شد و ميان ابراهيم و هود پيمبرانى بودند (ع) و اينست تفسير قول خدا عز و جل (٨٩- هود) و قوم لوط از شما دور نيستند و قول خدا عز ذكره (٢٦- العنكبوت) و گرويد بدو لوط و گفت من بدرگاه پروردگارم سفر ميكنم- و قول خدا عز و جل (١٦- العنكبوت) و ابراهيم آنگاه كه بقومش گفت خدا را بپرستيد و از خدا پرهيز داشته باشيد، اين براى شما بهتر است.

و ميان هر دو پيغمبر ده پيغمبر، نه پيغمبر و هشت پيغمبر آمدند كه همه پيغمبر بودند و براى هر پيغمبر همان روش بود كه براى نوح و آدم و هود و صالح و شعيب و ابراهيم (ع) بود تا رسيد بيوسف بن يعقوب سپس پس از يوسف در اسباط مقرر بود كه برادرانش بودند تا رسيد بدوران موسى (ع) و ميان يوسف و موسى هم پيمبرانى بودند و خدا موسى و هارون را بفرعون فرستاد و به هامان و قارون سپس رسولانى پى در هم فرستاد.

(٤٥- المؤمنون) هر زمانى كه يك رسولى بسوى امت خود آمد او را تكذيب كردند و ما آنها را دنبال همديگر آورديم و آنان را برديم و بصورت داستان در آورديم.

و شيوه بنى اسرائيل بود كه يك پيغمبر را ميكشتند در حالى كه دو پيغمبر ديگر ايستاده (منتظر كشته شدن) بودند و دو پيغمبر را ميكشتند در حالى كه چهار ديگر ايستاده بودند تا اينكه بسا در يك روز هفتاد پيغمبر را ميكشتند و بازار كشتار آنها تا پايان روز باز و برقرار بود.

و چون تورات بموسى (ع) نازل شد به محمد (ص) مژده داد و ميان يوسف و موسى پيمبرانى بودند و وصى موسى (ع) يوشع بن نون بود و او همان جوانمرد او است كه خدايش عز و جل در