ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٤ - متن نامه امام صادق

فعاليت ميكردند كه برهبرى امام وقت اداره ميشد و شرائط انضباط يك حزب كاملا موجود بود و از آن جمله انتقاد از افراد حزبى بود و چون وظائف خصوصى برخى افراد از طرف امام بر خلاف نظر عمومى و كارهاى مربوطه بود پيروان معمولى بر آنها خرده‌گيرى ميكردند و از آنها بامام گزارشات نامناسب مى‌دادند تا آنجا كه امام بحسب ظاهر دستورات حزبى بايد اخراج آنها را اعلام كند و بسا كه افراد غير وارد از برخى پيروان نامدار حزب بامام خرده‌گيرى ميكردند و او را وادار ميكردند كه آنها را از خود سلب كند و باين نظر لعن آنها كه شعار طرد و اخراج آنها از جامعه شيعه بود صادر ميشد و اخبارى كه در لعن امثال زراره و هشام وارد شده است از اين نظر بوده است.

دنباله حديث ١- و بدانيد اى حزب شيعه كه دستور خدا در باره نيكان از پيش صادر شده است و فرمود: هر كه را خوش آيد كه خدا را مؤمن درست و پاك ملاقات كند بايد خدا و رسول خدا و آن كسانى كه گرويدند دوست بدارد و با آنها پيوندد و بخدا بيزارى جويد از دشمنان آنها و هر چه از فضل آنها بوى رسد بپذيرد زيرا بكنه فضل آنها نرسد هيچ فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسلى و نه كسى كه پائين‌تر از آنها است آيا نشنيديد كه خدا در فضل پيروان امامان رهبر كه همان مؤمنانند چه گفته است؟ فرموده است (٦٩- النساء) آنان همراه كسانيند كه خدا بدانها نعمت بخشيده از پيمبران و صديقان و شهيدان و نيكان و چه خوب رفقائى باشند آنان- اين خود يكى از وجوه فضل پيروان ائمه (ع) است پس چگونه باشند با همه فضلى كه دارند.

و هر كس را خوش آيد كه خدا ايمانش را تمام سازد تا مؤمن درست و پاك باشد بايد از خدا بپرهيزد طبق شروطى كه بر مؤمنان قرارداد كرده است زيرا خدا بهمراه ولايت و دوستى خودش و رسولش و ولايت ائمه مؤمنان بر آنها شرط كرده است كه:

١- نماز را برپا و زنده دارند.

٢- زكاة را بپردازند و بمستحق رسانند.

٣- در راه خدا وام بى‌سود دهند.

٤- از هرزگى‌ها و زشتيها چه عيان باشند و چه نهان دورى كنند.