ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٤ - ٨

آرايش و نمايش ميدهند براى مؤمن آخرت آرايش شده و هميشه بدون سستى و كاستى بدان نگرد شيفته‌گى او بآخرت ميان او و لذت زندگى حايل شده و او را در سحرگاهان بشبروى ميكشد بمانند كردار شتر سوارى كه بسوى هدفى ميراند، روز را غمنده بسر زند و غمناك بشب رسد خوشا بر او اگر پرده را بر گيرند چه شادى و خوشى را خواهد بچشم خود ديد.

اى موسى دنيا نطفه‌اى بيش نيست نه مزد مؤمن را شايد و نه كيفر نابكار را و اى دراز مدتى است بر آنكه ثواب معاد خود را بيك ليسيدن انگشت بفروشد كه بجا نماند و بيك دندان زدنى كه نبايد و چنين باش كه من بتو فرمان دهم و هر فرمان من راه درست است.

شرح- از مجلسى ره-

«الدنيا نطفة»

يعنى آب اندك تيره در قاموس گفته است نطفه بمعنى آبى است كه ته دلو يا مشك ميماند يعنى دنيا هر چه هم باشد چيز كمى است كه نعمتش ثواب ايمان نشود و بلا و شدتش كيفر بدكاران نگردد و لعقه آن اندازه از غذا است كه بانگشت بچسبد و آن را بليسند و لمس بمعنى دندان زدن است بچيزى براى خوردن.

اى موسى اگر ديدى توانگرى روى آورد بگو گناهى بوده كه در كيفر آن برايم شتاب شده و هر گاه ديدى فقر روى آورد بگو مرحبا بشعار خوبان، زورگو و ستم كار مباش و قرين ستمكاران مگرد.

اى موسى عمرى كه پايانش نكوهش بار باشد عمر بشمار نباشد و گر چه دراز باشد و اگر سرانجام خوب داشته باشى آنچه از دفتر عمرت برچيده شده تو را زيانى ندارد.

اى موسى كتاب بطور صراحت برايت بيان كرده كه بكجا ميروى و چه سرانجامى دارى پس چگونه با اين ديدگان بخواب ميروى و يا چگونه مردمى لذت زندگى را چشند اگر غفلت نكنند و دنبال بدبختى نباشند و پيرو شهوت نشوند و صديقان بكمتر از آن بيتابى كنند (يعنى آن را گناه بزرگى بينند).