ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٩ - ٤

يك سخنرانى از امير المؤمنين (ع) و آن خطبه وسيله است‌

٤-

از جابر بن يزيد گويد من خدمت امام باقر (ع) شرفياب شدم و گفتم يا ابن رسول اللَّه اختلافات مذهبى شيعه مرا داغ كرده و گداخته در پاسخ فرمود: اى جابر ترا واقف نكنم بر حقيقت اختلاف آنها كه از كجا اختلاف پيدا كردند و از چه جهت جدائى و تفرقه ميان آنها افتاد؟ گفتم: چرا يا ابن رسول اللَّه فرمود اى جابر اگر آنها براه جدائى و اختلاف رفتند تو راه اختلاف در پيش مگير، اى جابر منكر امام هر زمان و صاحب الامر وقت مانند منكر رسول خدا «ص» است در دوران رسالت او، اى جابر گوش دار و در ياد نگه دارد.

جابر- هر گاه شما خواسته باشيد كه بشنوم بفرمائيد تا گوش دارم (اكنون آماده‌ام كه بشنوم و درخواست آن را دارم خ ل).

امام- گوش دار و در ياد نگه دار تا آنجا كه مركبت پيش ميرود به ديگران برسان كه امير- المؤمنين «ع» پس از هفت روز وفات پيغمبر «ص» براى مردم سخنرانى كرد و اين سخنرانى هنگامى بود كه از جمع آورى و تأليف قرآن پرداخته بود، چنين فرمود:

سپاس از آن خدائيست كه وهمها را در بند كرده است از اينكه بجائى برسند در باره او جز به همين كه او هست و همه خردها را در پرده داشته از اينكه ذات او را در خيال آورند زيرا از همانندى و هم شكلى بر فراز است.

بلكه او است همان صرف هستى كه در حقيقت ذاتش تفاوتى نيست و در صفات كمالش تبعيض به شماره بندى راه ندارد.