ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٨٨ - ١٣٩

٢- بمعنى گمراهى ٣- بمعنى گنه‌ورزى ٤- بمعنى عذاب. يعنى بيشتر مردم از تندرستى و فراغت خاطر سوء استفاده كنند و گم راه شوند و يا گنه‌كار گردند و يا عذاب كشند.

١٣٧-

امير المؤمنين (ع) فرمود: هر كه خود را در معرض تهمت و بدبينى انداخت بايد سرزنش نكند كسى را كه باو بد گمان مى‌شود و هر كه راز خود نهان دارد اختيار بدست او است.

١٣٨-

از شاذان كه امام كاظم (ع) بمن فرمود. كه پدرم بمن فرموده است در بهشت نهريست كه نام آن جعفر است و بر كناره راستش يك در سپيديست كه در آن هزار كاخست و در هر كاخى هزار كاخ ديگر و همه آن از آن محمد و آل محمد است (ص) و بر كناره چپش يك در زردى است و در آن هزار كاخ است و در هر كاخى هزار كاخ ديگر و همه آن از ابراهيم و آل ابراهيم است‌

١٣٩-

از امام صادق (ع) فرمود: هرگز دو لشكر و دو دسته از اهل باطل با هم روبرو نشوند و ستيزه نكنند جز اينكه پيروزى با آن دسته است كه نسبت باهل اسلام بهتر رعايت دارند و مسلمين را بهتر حفظ ميكنند.

شرح- از مجلسى ره- «قوله‌

مع احسنهما بقية

» يعنى هر كدام رعايت بهترى از اسلام دارند و باين معنا است قول خدا تعالى (١١٧- هود) رعايت‌كنندگانى كه از تباهى در زمين جلوگيرى كنند- و حاصل اينست كه رعايت دين اسلام مايه پيروزى و غلبه است چنانچه گفته‌اند ملك و ملت توام يك ديگرند پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم حقيقت اسلام و مسلمانى رعايت حال بنده‌هاى خدا و حفظ صلح و سلامت مردم است و با اينكه تعليمات قرآن و اسلام در جوهر خود مردم را بايمان و پرستش خداوند دعوت ميكنند ولى بعنوان مقدمه و هدف درجه دوم بعمران و آبادى و صلح مردم هم دعوت ميكنند و هر كس هم اين هدف درجه دوم را رعايت كند مورد تاييد خداوند جهانست.