متعتان كانتا محللتان في زمن رسول اللَّه و انا احرمهما و اعاقب عليهما متعة الحج و متعة النساء- دو متعه در زمان پيغمبر حلال بودند و من آنها را حرام كرده و بر آنها كيفر ميكنم حج تمتع و متعه زنان.

چون عمر اسلام را وسيله استحكام مليت عرب ميدانست و در مقام بود مليت عرب را تا هر جا ممكن است با تجديد شعارهاى ملى دوران جاهليت حفظ كند و چون در دوران پيش از اسلام حج تمتع و متعه زنان در شعائر عرب نبود و اسلام آنها را ابتكار كرد با آنها مخالفت ورزيد و كار گستاخى را بجائى كشانيد كه چنين اعلاميه صادر كرد و راه هر گونه تحريف و تغيير قوانين اسلامى را بسود حكومتهاى آينده گشود و در هر دوره حكومت وقت هوسهاى خود را بصورت جعل قانون و الغاء قانون در مقررات اسلامى وارد كرد و بدعت‌ها بر بدعت‌ها افزود تا احكام حقه اسلامى در ميان امواج ظلمت بدعت چون ستارگان در شب تار پراكنده درخشان گرديدند و قاضى ارجانى چو خوش گفته است:

و كان النجوم بين دجاها		سنن لاح بينهن ابتداع‌
تو گوئى اختران اندر شب تار		چه سنتها كه در بدعت نمودار

دنباله حديث ١- اينست اصل ثمره دلخواه آنان با اينكه رسول خدا پيش از مرگش بآنها سفارش كرده بود ولى گفتند پس از اينكه خدا عز و جل رسول خدا را از ما گرفت براى ما رواست كه بدان چه مردم خواهند عمل كنيم اكنون كه خدا رسول خدا را از ما گرفته است با آن سفارشى كه او بما كرده و دستورى كه به ما داده گرچه خواست مردم مخالف نظر خدا و رسولش باشد و كسى نيست كه بر خدا دليرتر باشد و گمراهيش آشكارتر باشد از اينكه اين روش را در پيش گرفته و پنداشته كه براى او روا است بخدا كه خداوند بر خلقش حق دارد كه از او فرمان برند و پيرو فرمانش باشند در زندگى محمد «ص» و پس از مرگش آيا اين دشمنان خدا مى‌توانند بگويند كه احدى از آنها كه با محمد راه مسلمانى گرفت باز هم بقول و رأى و قياس خود عمل ميكرد؟ اگر گويد آرى بر خدا دروغ بسته و بپرتگاه دور گمراهى افتاده است و اگر گويد نه پس از مسلمانى كسيرا نميرسد كه برأى و دلخواه و قياس خود