ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤٣ - ٩٨

(اندرز دينى)

٩٨-

از حفص بن غياث از امام صادق (ع) كه فرمود: اگر توانيد كه معروف نشويد همين كار را بكنيد، بر تو باكى نيست كه مردم تو را ستايش نكنند و باز هم بر تو باكى نيست كه پيش مردم نكوهيده باشى هر گاه نزد خدا تبارك و تعالى رو سفيد و ستوده باشى راستى امير المؤمنين (ع) ميفرمود: دنيا خوبى ندارد مگر براى دو مرد.

١- مرديكه هر روزه يك كردار نيكى بيفزايد.

٢- مرديكه با توبه و بازگشت آماده مرگ خود گردد، از كجا ميتواند توبه كند بخدا سوگند اگر سجده كند تا گردنش را بر كند خدا عز و جل هيچ كردارى از او نپذيرد جز بولايت ما خانواده، هلا هر كه حق ما را شناسد و اميد ثواب بوسيله ما دارد بهمان شش هفت سير خوراك روزانه و جامه‌اى كه عورت او را بپوشد و آنچه براى او سرپوشى باشد خشنود است و هم آنان با اين زندگى ترسان و هراسانند و دوست دارند كه بهره آن‌ها از دنيا همين باشد و خدا عز و جل هم آن‌ها را همچنين وصف كرده تا آنجا كه ميفرمايد:

(٦٣- المؤمنون) و آن كسانى كه ميدهند آنچه را دارند و باز هم دل آن‌ها ترسان است- چه دارند بخدا وجدان فرمان برى و طاعت بهمراه دوستى و ولايت و آن‌ها با اين حال ترسانند كه مبادا از آن‌ها پذيرفته نشود و بخدا كه ترسشان از راه شك و ترديد در عقيده و مذهبى كه دارند نيست ولى ترس دارند كه مبادا در دوستى و طاعت ما كوتاه آمده باشند.

سپس فرمود: اگر توانى كه از خانه‌ات بيرون نشوى همان را بكن زيرا در بيرون شدن از خانه‌