٣- اختلاف كه دارند كه مقصود از كلمه يوم چيست؟ با اينكه يوم يعنى روز متعارف جز با طلوع و غروب خورشيد نباشد و در آغاز خلقت خورشيد و ماهى نبوده است و برخى گفته‌اند مقصود از شش روز شش وقت است؟

على بن ابراهيم در تفسيرش چنين گفته است كه ستة ايام يعنى شش وقت و در تفسير «خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ‌» گفته يعنى في وقتين كه آغاز آفرينش و انجام آنست.

برخى گفته‌اند مقدار شش روز است و اين وجه با لفظ آيه مناسب‌تر است و با اين خبر سازگارتر- است.

٤- در اين حديث بيان شده است تفسير قول خدا (فصلت- ٨) بگو آيا شما كافريد بدان كه زمين را در دو روز آفريده است- يعنى در دو وقت آغاز آفرينش و انجام آن و بنا بر تفسير امام يعنى در مقدار دو روز كه پس از آفرينش خورشيد و ماه اندازه‌گيرى شد و اين دو روز احد و اثنين ناميده شدند بيضاوى گفته يعنى در مقدار دو روز يا در دو نوبت و در هر نوبت باسرع ما يكون ايجاد شد و شايد مقصود از زمين جهت ثقل اجرام بسيطه است و مقصود از خلق در دو روز اينست كه يك بار ماده مشترك آن‌ها را آفريد و بار ديگر صورت‌هاى مخصوص بهر كدام را نقشه كشيد (تا آنكه گويد:) من گويم اظهر اينست كه مقصود از تقدير اقوات در اين خبر آفريدن نباتات و ميوه‌ها و حبوب است كه قوت جانداران است و ممكن است مقصود از خلق اقوات تقدير آنها باشد يعنى آن را آماده ساخت كه از آن ارزاق عباد برآيد و آماده گردد.

١١٨-

از زراره گويد باو گفتم قول خدا عز و جل (١٧- الاعراف) من راه راست تو را بر آنها مى‌بندم ١٨- سپس بر آن‌ها مى‌تازم از برابر آنها و از پشت سر آنها و از سمت راستشان و از سمت چپشان و بيشتر آنها را شكرگزار نيابى- يعنى چه؟ گويد پس امام باقر (ع) در پاسخ فرمود:

اى زراره همانا كه شيطان قصد تو و هم مذهبان و ياران تو را دارد و اما از كار ديگران فارغ شده است.

١١٩-

از بدر بن وليد خثعمى گويد يحيى بن سابور نزد امام صادق (ع) آمد تا با آن حضرت خداحافظى كند امام صادق (ع) باو فرمود هلا بخدا سوگند كه شما بر حق هستيد و راستى مخالفان شما