ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠ - ٤

باشيد به رو سفيدى خود و شرافت جايگاه و كرامت سر انجام خويش و باينكه آن روز بر تختها در برابر هم برآئيد.

و اى اهل انحراف و تمرد از خدا عز ذكره و از رسول خدا و راه او و از پرچمهاى امامت در هر زمانى! يقين كنيد به رو سياهى خود و بخشم پروردگارتان بر شما در برابر آنچه كرديد، هيچ رسول و پيغمبر سلفى نبوده است جز اينكه به رسول پس از خود خبر داده و به رسول خاتم پيغمبران مژده بخشيده است، و بقومش سفارش كرده كه او را پيروى كنند و صفات او را براى قومش بيان كرده تا او را بشناسند و از شريعت او پيروى كنند و براى آنكه پس از وى گمراه نشوند و هلاكت و گمراهى هر كه هلاك و گمراه شده پس از رفع عذر و بيم دادن باشد و با وجود بيان و تعيين حجت.

و هميشه امتها دنبال هم باميد رسولان و ورود پيغمبران بودند و گرچه پيغمبرى را پس از ديگرى باعظم مصيبت و داغ آنها از دست داده‌اند ولى بآرزوى پر دامنه خود تسلى يافتند، مصيبتى بزرگتر و رزيه كلانتر از مصيبت وفات رسول خدا (ص) نبود زيرا خدا بوجود او نبوت را پايان داد و وسيله عذر و احتجاج را قطع كرد و هم او بود كه وسيله عذر ميان خدا و خلقش شد و او را طريق ميان خود و خلقش نمود و سر پرست بر آنها ساخت آنكه جز بدو عملى نپذيرد و جز بطاعت او كس بدرگاهش تقرب نتواند و در قرآن محكم خود فرمود:

(٨٠- النساء) هر كه رسول خدا را اطاعت كند خدا را اطاعت كرده و هر كه رو گرداند تو را بر آنها پاسبان نگماشتيم- و طاعت خود را قرين طاعتش ساخته و نافرمانى خود را قرين نافرمانيش و اين دليل است بر آنچه بدو تفويض شده است و گواه است بر هر كه از او پيروى كرده يا نافرمانى‌