ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٨ - ٤

هلا هر كه در رفتن شتاب كند خستگى او را دريابد، عيب برادرت را بپوش چنان كه آن عيب در خود ميدانى از لغزش دوستت در گذر بحساب روزى كه دشمنت بر سر آيد، هر كه بر كسى خشم گيرد كه بر، زيان او قدرتى ندارد اندوه‌اش دراز است و خود را عذاب كند، هر كه از پروردگارش ترسد ستمش را باز گيرد- در نسخه ديگر- هر كه از پروردگارش ترسد عذاب از او بگرداند- هر كه در گفتارش بنا حق نگرايد افتخار خود را بنمايد (هر كه بى‌باك سخن گويد بر خود ببالد خ ل) هر كه خوب از بد نشناسد چون حيوانى باشد، راستى از ميان بردن توشه از تباهى است.

وه چه كوچك است مصيبت دنيا نظر بنيازمندى در فردا (يعنى هر مصيبتى بحساب بيچاره‌گى و حاجت در قيامت كوچكست) هيهات هيهات بى‌اعتمادى و ناآشنائى شماها با يك ديگر براى معاصى و گناهانيست كه در آن اندريد.

وه چه اندازه آسايش برنج نزديكست و سختى و تنگدستى بنعمت خوارگى هيچ بدى بد نباشد كه دنبالش بهشت آيد و هيچ خوبى و خوشى خوش نباشد كه دنبالش دوزخ باشد، هر نعمتى در برابر بهشت حقير است و هر بلائى در برابر دوزخ عافيت است هنگام درست و پاك شدن درونها گناهان بزرگ خود نمائى كنند پاك كردن كردار از انجام آن سخت‌تر است و اخلاص نيت از فساد بر عاملان سخت‌تر است از طول جهاد هيهات اگر بملاحظه تقوى نبود من از همه عرب سياستمدارتر بودم.

أيا مردم راستى خداى تعالى بپيغمبر خود محمد وعده وسيله داده، وعده‌اش درست است و خدا هر هرگز خلف وعده نكند، هلا كه وسيله پلكان بهشت است و سر گيسوان تقرب بخدا و نهايت بزرگترين آرزوها، هزار پله دارد كه از هر پله تا ديگرى باندازه يك صد سال دويدن اسب تندرو است، از يك‌