ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨١ - ١٦

نگريزيد و بر گرديد بهمان وضع خوش‌گذرانى و بهمان جايگاه خود شايد شما بازپرسى شويد فرمود: از آنها محل گنجها را بپرسد با اينكه خودش داناتر است بدان‌ها پس بنى اميه گويند واى بر ما راستى ما ستمكاران بوديم ١٥ و پيوسته ذكرشان همين باشد تا آن‌ها را درو شده و نابود سازيم- بوسيله شمشير.

(رساله امام باقر (ع) بسعد الخير)

از مجلسى ره- مفيد در كتاب اختصاص باسناد خود از ابى حمزه ثمالى روايت كرده كه است سعد بن الملك كه امام باقر (ع) او را سعد الخير ميناميد و از فرزندان عبد العزيز بن مروان بود شرفياب حضور امام باقر (ع) شد در اين ميان كه مانند زنان ناله ميزد امام باقر (ع) باو فرمود اى سعد چرا گريه ميكنى؟ گفت چرا گريه نكنم با اينكه من از شجره ملعونه هستم در قرآن مجيد امام فرمود تو از آنها نيستى تو از نژاد اميه‌اى ولى از ما اهل بيت محسوبى آيا نشنيدى قول خدا عز و جل را كه از ابراهيم حكايت كرده است كه فرمود (٣٦- ابراهيم) هر كه مرا پيروى كند از من است.

١٦-

امام باقر (ع) بسعد الخير نوشت:

بنام خداوند بخشاينده مهربان اما بعد تو را سفارش ميكنم بتقوى از خدا زيرا در آن است سلامت از نابودى و بهره‌مندى در هنگام مرگ راستى خدا عز و جل بوسيله تقوى بنده را از آنچه كه عقلش نميرسد نگه دارى ميكند و بنور تقوى كورى و نادانى را از او برطرف ميكند نوح و هر كه با او در كشتى بود بوسيله تقوى نجات يافتند، صالح پيغمبر و همراهانش بوسيله تقوى از صاعقه نجات يافتند بتقوى صابران كامجو شوند و اين دستجات شيعه نجات يابند از مهلكه‌ها و از براى آنان برادرانى‌