ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٧٧ - ٢٤٢

٢٤٢-

از ابى بصير گويد از امام باقر (ع) و يا از امام صادق (ع) پرسيدم از قول خدا عز و جل (٩٣ الانعام) «چه كسى ستمكارتر است از كسى كه بدروغ بخدا افتراء بندد يا گويد بمن وحى شده است با اينكه چيزى باو وحى نشده است».

فرمود: اين آيه در باره ابن ابى سرح نازل شده است آن كسى كه عثمان او را بولايت مصر بر گماشت و او همان كسى بود كه رسول خدا (ص) روز فتح مكه خونش را هدر كرد و او براى رسول خدا (ص) قرآن را مينوشت و چون خدا عز و جل نازل ميكرد «أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ‌» او مينوشت‌ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ‌، رسول خدا (ص) باو ميفرمود اين را كنار بگذار كه‌ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٌ‌ و ابن ابى سرح بمنافقان ميگفت من از خود بمانند همان را ميگويم كه او از نزد خداوند مى‌آورد و او بمن اعتراض نميكند و آن را عوض نميكند و خدا تبارك و تعالى در باره او نازل كرد آنچه را كه نازل كرد.

شرح- از مجلسى ره- قوله تعالى‌ «وَ مَنْ أَظْلَمُ» شيخ طبرسى گفته است اختلاف دارند كه اين آيه در باره چه كس نازل شده است و در آن چند قول است:

١- جمله اول «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ‌» در باره مسيلمه نازل شده است كه بدروغ خود را پيغمبر دانست و جمله دوم «سَأُنْزِلُ مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ‌» در باره عبد اللَّه بن ابى سرح نازل شده كه از نويسندگان وحى بود و پيغمبر باو ميفرمود بنويس عليما حكيما او مينوشت غفورا رحيما- يا ميفرمود بنويس غفورا رحيما و او مينوشت عليما حكيما و مرتد شد و بمكه رفت و گفت من هم مانند آن چه را خدا نازل كرده نازل ميكنم- از عكرمه و ابن عباس و سدى و مجاهد و فراء و زجاج و جبائى هم آن را اختيار كردند و از امام باقر (ع) هم روايت شده است.

٢- همه آيه در باره ابن أبى سرح نازل شده.

٣- همه آن مخصوص مسيلمه است.