و برخى زمين را دو كره دانسته و آب را كره سوم و برخى هوا را دو كره شمرده و برخى چهار كره و اساس همه اينست كه زمين در برابر آسمان باشد و باين هفت طبقه تفسير گردد و حمل آيات و اخبار بر اين تاويلات دور است.

و وجه ديگرى در ٧ زمين و ٧ آسمان از امام رضا روايت شده است؛ على بن ابراهيم در تفسير خود از پدرش از حسين بن خالد روايت كرده كه گويد بامام رضا (ع) گفتم بمن خبر ده از تفسير قول خدا (٧- الذاريات) وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ‌.

در پاسخ فرمود: يعنى آسمان با زمين در رشته كشيده شده و خوب بهم بافته است (مجمع البحرين گويد حبك الثوب اذا اجاد نسجه) و انگشتان خود را مشبك كرد.

راوى- چگونه آسمان با زمين بهم بافته است با اينكه خدا ميفرمايد (٢- الرعد) بر آورده است آسمانها را بى‌ستونهائى كه شماها بچشم خود بنگريد.

امام (ع)- سبحان اللَّه نيست كه ميفرمايد بى‌ستونها كه شما بنگريد و بچشم شما آيند؟

راوى- چرا.

امام (ع)- پس در اينجا ستونها است ولى شماها نميبينيد.

راوى- خدا مرا قربانت كند اين چگونه ميباشد؟

گويد امام مشت چپ خود را گشود و كف راست را بزير آن نهاد و فرمود: اين زمين دنيا است و آسمان دنيا بر زبر آنست بمانند گنبدى و دوم زمين بر زبر آسمان دنيا است و دوم آسمان چون گنبدى روى آنست و زمين سوم بالاى آسمان دوم است و سوم آسمان بالاى آن گنبديست و زمين چهارم بالاى آسمان سومست و آسمان چهارم گنبديست بر فراز آن و زمين پنجم بالاى آسمان چهارمست و آسمان پنجم گنبديست بر فراز آن و زمين ششم بالاى آسمان پنجمست و آسمان ششم گنبديست بر زبر آن و زمين هفتم بالاى آسمان ششمست و آسمان هفتم بالاى آن چون گنبديست و عرش رحمان بالاى هفتم آسمانست و اينست معنى قول خدا تعالى (١٢- الطلاق) آفريد ٧ آسمان و از زمين هم بمانند آنان، امر در ميان آنها فرود آيد.

و اما صاحب الامر همان رسول خدا (ص) است و وصى بعد از رسول خدا (ص) كه قائم روى زمين است و همانا كه امر بوى فرود آيد از بالا از ميان آسمانها و زمينها.

راوى- پس زير پاى ما جز همان يك زمين نيست؟

امام (ع)- زير پاى ما جز يك زمين نيست و راستى آن شش بالاى سر ما هستند (پايان حديث امام رضا).