ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٧٤ - ١٢٦

١٢٥-

از محمد بن فضيل گويد بامام كاظم (ع) گفتم قربانت از يكى از برادرانم بمن خبرى ميرسد كه دلخواه من نيست من از خودش مى‌پرسم و او منكر آن مى‌شود با اينكه مردم موثقى آن را از وى نقل كرده‌اند.

در پاسخ من فرمود: اى محمد گوش و چشمت را هم از برادر خودت دروغگو شمار (و تا آنجا كه ميسر است كار و گفتار او را درست و خوب بحساب آر) اگر پنجاه شاهد قسم خور هم بتو گفتند چه كرده و چه گفته و او خود چيز ديگرى گفت خودش را راستگو بدان و همه آنها را دروغ‌گو بشمار و مبادا از او شهرت نابجا و بدى بدهى و چيزى كه او را زشت سازد و آبرويش را بريزد به او نسبت بدهى تا از آن كسانى باشى كه خداوند در قرآنش در باره‌شان فرموده است (١٨- النور) راستى آن كسانى كه دوست دارند هرزگى را در باره آن‌ها كه گرويدند فاش سازند براى آنها عذاب دردناكى است.

شرح- از مجلسى ره- «قوله‌

خمسون قسامه‌

» يعنى پنجاه گواه كه بر گواهى خود سوگند ياد كنند و شايد اين حكم مخصوص بخود شخص باشد مانند اينكه باو خبر دادند بدى او را گفته يا باو اهانت كرده است و مانند اينها و چون منكر شد و عذر خواست بايد بپذيرد و بكلام سخن چين اعتناء نكند و ممكن است اعم از اين هم باشد زيرا ثبوت حكم نزد قاضى بدو عادل يا چهار عادل و اجراء حد منافات ندارد كه غير حاكم و قاضى مكلف باشد باستتار و انكار نسبت بفسق ديگران و حرمت افشاء و اظهار آن.

حديث كسى كه در اسلام متولد شود

١٢٦-

از امام باقر (ع) فرمود: هر كه در اسلام آزاد زاده عربى باشد و هر كه عهد امانى دارد و آن را مراعات كند و بدان عمل كند وابسته و آزاد كرده رسول خدا است (ص) و هر كه برغبت خود مسلمان گردد مهاجر محسوب شود.