ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢١٣ - ٨٧
مؤمن حسد خود را بكار نبندد و بدان ترتيب اثر زيان بخشى ندهد.
شرح- از مجلسى ره-
«التفكر في الوسوسة»
- ظاهرا مقصود انديشههائى باشد كه در خاطر مىآيد در باره خالق هر چيز و كيفيت خلقت و خلقت اعمال عباد و انديشه در حكمت پارهاى چيزها كه بنظر بد آيند- چنانچه در اخبارى اين موضوع بيان شده است و سپس اخبارى در اين باره نقل كرده است ...
و گفته شده است كه مراد از خلق مخلوقاتست و مقصود از وسوسه در آنها بد دلى نسبت بآنها است و بازرسى از كارهاى آنها ولى معنى اول درست است ...
٨٧-
از على بن ابى حمزه از امام كاظم (ع) گويد آن حضرت بمن فرمود از ٧ ماه است كه تب ميكنم و پسرم هم دوازده ماه تب ميكرد و اين تب ما مضاعف مىشود و احساس ميكنم كه در همه تن نميگيرد بسا در بالاى تنست و در پائينش نيست و بسا كه پائين تن را بگيرد و در بالا نگيرد گفتم قربانت براى شما يك حديثى كه ابى بصير از جدت برايم باز گفته برايت باز گويم او مىگفت كه چون او را تب ميگرفت از آب سرد كمك ميگرفت او را دو جامه بود يكى ميان آب و يكى در بر او و بنوبت مىپوشيد و سپس فرياد مىزد كه هر كه در خانه بود ميشنيد و ميگفت يا فاطمه بنت محمد (ص) فرمود راست گفتى من گفتم قربانت شما براى تب دوائى در دست نداريد؟ فرمود ما دوائى براى آن نداريم جز دعا و آب سرد، من بيمار شدم و محمد بن ابراهيم پزشكى برايم فرستاد و او هم دوائى آورد كه قى مىآورد و من نخواستم از آن بنوشم زيرا هر گاه قى كنم هر بندى از بندهايم از جا كنده مىشود.