ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٨ - ١٢
١٢-
از محمد از پدرش گويد از امام صادق (ع) از تفسير قول خدا عز و جل وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها سوگند بخورشيد و تابش آن- پرسيدم، فرمود: مقصود از خورشيد رسول خدا (ص) است كه خداوند عز و جل بوسيله او براى مردم دين آنها را روشن كرد گويد: گفتم تفسير و القمر اذا تليها و سوگند بماه گاهى كك پهلوى آن در آيد- چيست؟ فرمود: مقصود از آن امير المؤمنين (ع) است كه پهلوى رسول خدا (ص) در آمد و دانش را بخوبى در او دميد و باو آموخت گويد: گفتم تفسير وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها- سوگند بشب هر گاه فرا گيردش- چيست؟ فرمود: مقصود از شب پيشوايان ناحق هستند كه امر حكومت را مستبدانه بدست گرفتند در برابر خاندان رسول خدا (ص) و بمسندى بر نشستند كه آل رسول (ص) سزاوار آن بودند در برابر آنها و دين خدا را با ستمگرى و خلافكارى تيره و تار كردند و خدا از كردار آنها حكايت كرده و فرموده و الليل اذا يغشاها.
شرح- از مجلسى ره- «وَ اللَّيْلِ إِذا يَغْشاها» گفته است كه ضمير بخورشيد بر ميگردد يعنى شب گاهى كك بپوشاند و فرا گيرد قرص خورشيد را و گفتهاند كه به آفاق يا زمين برگردد كه از قرينه كلام فهميده شود و چون بنا بر اين تاويل شمس كنايه از شخص پيغمبر است و شب كنايه از خلفاء جور است مقصود اينست كه با تيرگى ظلم و خلافكارى و بدعت تابش نور رسالت را و دين و علم او را فرو گرفتند و بنا بر اين كه مقصود آفاق يا زمين باشد معنى اينست كه ظلم و خلاف آنها آفاق و يا سراسر روى زمين را تيره ساخت و شايد اول روشنتر باشد.
من گويم تعبير بلفظ مضارع در كلمه يغشاها مؤيد اين تفسير است و اخبار از آينده تسلط خلفاء جور است.
دنباله حديث ١٢- گويد، گفتم: تفسير و النهار اذا جليها- سوگند بروز هر گاه روشن كند آن را- چيست؟
فرمود: مقصود از آن امام بر حق از نژاد فاطمه (ع) است كه از دين رسول خدا (ص) پرسش شود و آن را براى كسى كه پرسيده است روشن كند و خدا از گفتار او حكايت كرده است و فرموده است و النهار اذا جليها.