ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧١ - ٨

بردارند و نافرمانى من همان بدبختى خاص انس و جان است و منم بخشاينده و مهربان بخشاينده هر زمان پس از فراوانى و آسايش سختى آورم و پس از سختى فراوانى و آسايش، ملوكى بدنبال ملوكى آرم و ملك من است كه هميشه است و بر پا است و زوال ندارد و چيزى بر من نهان نيست در زمين و آسمان و چگونه بر من نهان ماند آنچه منش آغاز كردم و چگونه هم تو بدان چه نزد من است متوجه نيست؟ و بناچار باز هم بمن برگردى.

اى موسى مرا گنجينه خودساز و گنج خود را بمن سپار از هر كردار خوب از من بترس و از ديگرى مترس برگشت بسوى من است.

اى موسى بهر كه زير دست تو است از خلق جهان ترحم كن و بدان كه بالا دست تو است حسد مبر زيرا حسد است كه حسنات را ميخورد چنان كه آتش هيزم را ميخورد.

اى موسى راستى دو پسر آدم (ع) در مقامى تواضع كردند تا بدان بفضل من برسند و رحمتم و هر كدام يك قربانى گذرانيدند و من نپذيرم جز از پرهيزكاران و كار آنها بدان جا رسيد كه تو ميدانى پس چگونه پس از برادر تو برفيق و وزير بيگانه اعتماد دارى.

اى موسى تكبر را بگذار و بر خود مبال و ياد كن كه تو در گورى و اين ياد گور تو را بايد از شهوات برهاند.

اى موسى در توبه شتاب و گناه را پس انداز و در درنگ برابرم براى نماز آرام باش و عجله مكن و از ديگرى اميدوار مباش مرا سپر در برابر سختى‌ها بر گير و قلعه محكم در برابر حوادث سخت و ناگوار.