ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٧٢ - ١٢٣

١٢٢-

از مالك جهنى گويد: امام صادق (ع) بمن فرمود اى مالك آيا خشنود نيستيد كه همان نماز را بر پا داريد و زكاة را بپردازيد و خود دار باشيد و ببهشت برويد اى مالك راستش اين است مردمى نباشند كه از يك پيشوائى در اين دنيا پيروى كنند جز اينكه روز رستاخيز آيد و آنان را لعنت كند و او را لعنت كنند جز شماها و هر كس با شما مانند باشد و بعقيده شماها باشد اى مالك راستى مرده شما بخدا سوگند كه اگر بر اين عقيده بميرد شهيد مرده باشد و بمنزله كسى است كه با شمشير خود در راه خدا جهاد كرده است.

١٢٣-

از بشير كناسى گويد شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود: شما پيوست كرديد و مردم ديگر بريدند و قطع رحم كردند، شما دوست داشتيد و مردم ديگر دشمنى كردند، شما حق آل محمد را شناختيد و مردم ديگر ناديده گرفتند و انكار كردند و آن درست است.

راستى خدا محمد (ص) را بنده خود ساخت پيش از آنكه پيغمبرش گيرد و راستى على (ع) بنده‌اى بود خير خواه و با اخلاص براى خدا عز و جل و خدا هم خير خواه او بود و باو لطف داشت خدا عز و جل را دوست داشت و خدا هم او را دوست داشت راستى كه حق ما در كتاب خدا روشن است:

برگزيده اموال از آن ما است و انفال از آن ما است و راستى ما مردمى هستيم كه خدا عز و جل طاعت ما را واجب كرده است و شما به امامى اقتداء ميكنيد كه مردم بنادانى بمقام آن‌ها معذور نيستند.

رسول خدا (ص) فرمود: هر كه بميرد و به امامى معتقد نيست و پيشوائى ندارد بمردن دوران جاهليت مرده است بر شما باد بر فرمانبرى، محققا شما ياران على (ع) را ديديد سپس فرمود راستى رسول خدا (ص) در آن بيمارى كه وفات كرد فرمود دوست مرا بخوانيد آن دو همسر پيغمبر نزد دو پدر خود