ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٥ - ٧٨

را بر آنها مبعوث كردم و نعمتم را بكفر و كفران بدل كردند و تيره خود را به پرتگاه هلاك كشاندند.

شرح- از مجلسى ره- بنى مغيره اولاد مغيرة بن عبد اللَّه بن عمر بن مخزوم قرشيند كه رسول خدا (ص) را بسيار آزار كردند ولى بيشتر آنان در جنگ بدر كشته و اسير شدند و هر كدام هم ماندند بعد از آن خاندان پيغمبر (ص) را آزار كردند چون خالد بن الوليد و آنها كه در بدر كشته شدند:

١- ابو جهل عمرو بن هشام بن مغيره.

٢- عاص بن هشام بن مغيره دائى عمر.

٣- ابو قيس بن وليد برادر خالد بن وليد.

٤- ابو قيس بن فاكهة بن مغيره.

و آنان كه در بدر اسير شدند:

١- خالد بن هشام بن مغيره.

٢- امية بن ابى حذيفة بن مغيره.

٣- وليد بن وليد بن مغيره.

٧٨-

از ابى بصير از امام باقر و امام صادق (ع) كه فرمودند: چون مردم رسول خدا (ص) را تكذيب كردند خدا تبارك و تعالى آهنگ هلاك مردم زمين را كرد جز على كه ديگران همه محكوم بهلاكت شدند طبق قول خدا (٥٤- الذاريات) از آنها روى گردان (اى پيغمبر) كه تو سرزنشى ندارى- (زيرا حق رسالت و تبليغ بجا آوردى) سپس از اجراى اين حكم كه مردم سزاوار آن شده بودند دست بازداشت (و از آنها درگذشت) و بمؤمنان رحم كرد و سپس به پيغمبرش فرمود: ٥٥- يادآورى كن زيرا ياد آورى مؤمنان را سودمند است.

شرح- از مجلسى ره- قوله‌

ثم بدا له‌

- اينخبر دلالت دارد كه آخر آيه ناسخ اول آنست (آيه ٥٥- ناسخ آيه ٥٤- است درست‌تر بنظر ميرسد) و مشهور ميان مفسران اينست كه مقصود از تولى اعراض از مجادله و ستيزه با آنها است پس از تكرار دعوت و اكتفا بهمان ياد آورى و پند آموزى كه براى مؤمنان سودمند است. مقصود كسانيست كه خدا براى آنها ايمان پيش بينى كرده است يا مؤمنانى كه گرويده‌اند و تذكر و پند مايه فزودن بينائى آنها است.