ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٦ - ٢

بخدا سوگند هيچ مردمى هرگز از منزلگاه گناه و نافرمانى خدا كوچ نكنند جز بسوى عذابش و بر نگزينند هرگز هيچ مردمى دنيا را بر ديگر سراى جز اينكه بد برگشت و بد سرانجامند خداشناسى و كردار نيك نيستند جز دو رفيق هم آغوش، هر كه خدا را شناسد از او بترسد و ترسش او را بكردار طاعت خدا وادارد و راستى كه دانشمندان و پيروانشان هم آن كسانند كه خدا را شناختند و براى او كار كردند و به او روى آوردند و هر آينه خدا فرموده است (٢٨- فاطر) همانا دانايانند كه از خدا مى‌ترسند- نبايد چيزى از اين جهان را بوسيله گناه خدا بجوئيد در اين جهان بكار طاعت خدا اندر باشيد و روز بروز آن را غنيمت شماريد و بكوشيد در آنچه فردا شما را از عذاب نجات بخشد زيرا اين روش كم مؤاخذه‌تر و بعذر خواهى نزديكتر و براى نجات اميد بخش‌تر است فرمان خدا را پيش خود گذاريد و بطاعت كسى گرائيد كه خدا طاعتش را پيشتر از همه امور و در پيش همه امور واجب كرده است و امورى را كه از جانب سركشان بخاطر دنياى شكوفان آنها بشما وارد مى‌شود مقدم بر طاعت خدا و طاعت صاحب الامر خود مداريد بدانيد كه شماها همه بنده‌هاى خدائيد و ما هم بهمراه شما بر ما و شماها آقائى حكم كند كه حاكم فردا است و او است كه شما را بازداشت كند و از شماها باز پرسى كند و بايد آماده پاسخ شويد پيش از بازداشت و پرسش و عرضه بر پروردگار جهانيان در چنانه روزى كه جز به اجازه او كسى دم نتواند زد.

و بدانيد كه خدا در آن روز هيچ دروغگوئى را راستگو نشمارد و هيچ راستگوئى را دروغزن و هيچ عذر بجائى را رد نكند و هيچ بى‌عذرى را معذور نداند او است كه بر همه خلقش حجت دارد بوسيله رسولان و اوصياء جانشين رسولان، اى بنده‌هاى خدا از خدا بپرهيزيد و به اصلاح خود رو آوريد