ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٣٨ - ٢٩

اينكه بر سر شما فرود آيد بعضى از آنچه در كتاب خود بقوم ستم كار وعده داده است بخدا سوگند شما را در قرآن خود بشرح حال ديگران پند آموخته.

و راستى خوش بخت و سعادتمند كسى است كه از ملاحظه حال ديگران پند آموزد و هر آينه خداوند بشما شنوانده است در قرآن خود كه با مردم ستم پيشه از اهل آباديهاى پيش از شما چه كرده است در آنجا كه فرمايد (١١- الأنبياء) «چه بسيار آبادى كه آن را در هم شكستيم در صورتى كه ستم كاره بود»- و همانا مقصودش اهل آباديست چون كه ميفرمايد، «و پديد آورديم پس از آن مردم ديگرى را- پس از آن ميفرمايد عز و جل:

١٢- پس چون عذاب ما را احساس كردند بناگاه آنان بدو افتادند (يعنى گريختند فرموده) ١٣- مگر يزيد و برگرديد بسوى خوش‌گزرانيهاى خود و مسكن‌هاى خود تا شايد باز پرسى شويد، (و چون عذاب بر سرشان آمد).

١٤- گفتند واى بر ما راستى كه ما ستم پيشه بوديم:

١٥- و پيوسته اين بر زبانشان بود تا آن‌ها را خورد و نابود كرديم.

سوگند بخدا كه اين خود پنديست براى شماها و تهديديست اگر پند پذير و بيمناك شويد، سپس گفتار خدا در قرآن باهل معصيت و گناه برگشته و خدا عز و جل فرموده است (٤٦- الأنبياء) و اگر يك دمى از عذاب پروردگارت بدان‌ها رسد هر آينه مى‌گويند اى واى بر ما راستى ما ستمكاريم- و اگر شما بگوئيد أيا مردم راستى خدا عز و جل در اين آيه شرك را قصد دارد، چگونه مى‌شود اين سخن را گفت؟ با اينكه دنبالش ميفرمايد (٤٧- الأنبياء) ما ترازوى عدالت را در روز قيامت بر پا كنيم و هيچ كس بهيچ اندازه ستم نشود و اگر بوزن يك دانه خردل هم كردارى دارد آن را بحساب آوريم و همين بسكه ما حسابگر باشيم.