ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤٥ - ٩٩

مردى گريست امام فرمود: تو گريه ميكنى؟! اگر همه اهل آسمانها و زمين جمع شوند و بدرگاه خدا عز و جل زارى كنند كه تو از دوزخ رها شوى و ببهشت روى شفاعت آنها در باره تو پذيرفته نباشد [سپس اگر دلت زنده باشد تو در آن حال از خداوند بيش از همه مردم بترسى‌] سپس باو فرمود اى حفص دنبال باش و سرور مباش.

اى حفص: رسول خدا (ص) فرمود: هر كه از خدا ترسد زبانش گنگ است.

سپس فرمود: در اين ميان كه موسى بن عمران (ع) ياران خود را پند ميداد بناگاه مردى بر خاست و پيراهنش را چاك زد و خدا عز و جل وحى كرد كه اى موسى بوى بگو پيرهن خود را چاك مزن بلكه دلت را برايم باز كن (تا مرا بفهمى).

سپس فرمود: كه موسى بن عمران بمردى از ياران خود گذر كرد كه اندر سجده حالى داشت و موسى بوى گفت اگر حاجتت بدست من ميبود آن را برآوردمى خدا باو وحى كرد اى موسى اگر سجده كند تا گردنش بر آيد از او نپذيرم تا از آن وضعى كه من بد دارم ديگر گونه گردد بوضعى كه خوش دارم.

حديث رسول خدا (ص)

٩٩-

از امام صادق (ع) كه فرمود: چيزى نزد رسول خدا (ص) خوشتر نبود از اينكه روز بسر آورد گرسنه و در بيم از خداوند.