ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠٩ - ١٦٩

صاحبان حق بخواهيم كه ببخشند و از بدهكاران بگذرند و آن‌ها هم بپذيرند و خدا عز و جل بدان‌ها عوض دهد.

شرح- از مجلسى ره- قوله‌

«الينا اياب هذا الخلق»

يعنى رجوع آن‌ها در قيامت بسوى ما است و اين منافات ندارد كه خدا تعالى فرموده است (غاشيه- ٢٦) بسوى ما است برگشت آنان- بلكه اين خود تفسير آيه است كه مقصود رجوع مردم بسوى اولياء و حجج ما است و شايعست كه ملوك كار بندگان را بخود نسبت ميدهند و ضمير جمع مؤيد آنست.

قوله‌

«حتما على اللَّه»

يعنى شفاعت جدى ميكنيم بطورى كه خدا ميپذيرد.

١٦٨-

از صالح احول كه شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود: رسول خدا (ص) ميان سلمان و ابو ذر برادرى انداخت و بر ابى ذر شرط كرد كه از سلمان نافرمانى نكند.

(مسئوليت علما و دانشمندان)

١٦٩-

از حارث بن مغيره گويد در راه مدينه امام صادق (ع) بمن برخورد و فرمود كيست؟

آيا حارثى؟ گفتم آرى فرمود هلا من راستى كه گناه بى‌خردان شما را بگردن علماى شما مى‌اندازم، سپس گذشت و رفت من خدمت او رفتم و اجازه شرفيابى خواستم و نزد آن حضرت رفتم و گفتم به من برخوردى و فرمودى هر آينه گناه بى‌خردان شما را بگردن علماى شما بيندازم از اين بيان شما مرا نگرانى بزرگى دست داده است.

فرمود آرى چون از مردى بشما خبر رسد آنچه را بد داريد و آنچه را مايه آزار ما مى‌شود شما را چه مانعى است كه نزد او برويد و او را سرزنش و توبيخ كنيد و هر چه بايد باو بگوئيد من عرض كردم قربانت در اين صورت از ما پيروى نكنند و از ما نپذيرند در پاسخ فرمود شما هم آن‌ها را ترك كنيد و از مجالس آنها كناره بگيريد.