ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٦٥ - ٥٢

٥١-

از ابى على گويد شنيدم امام صادق (ع) ميفرمود در پيش مردم ظاهر و باطن ما را بر خلاف يك ديگر جلوه ندهيد شما را در مذهب خود همين بس كه هر چه را ما بگوئيم بگوئيد و از هر چه دم بنديم دم بنديد. براستى شما ديده‌ايد كه خدا عز و جل در مخالفت ما خيرى براى كسى قرار نداده راستى كه خدا عز و جل ميفرمايد (٣٠- النور) بايد حذر كنند كسانى كه مخالفت ميكنند از فرمان خدا از اينكه دچار فتنه‌اى شوند يا عذاب دردناكى.

حديث راجع بطبيب‌

٥٢-

از امام صادق (ع) كه فرمود موسى (ع) عرضكرد پروردگارا درد از كجا است، فرمود از جانب من، عرضكرد درمان از كجا است؟ فرمود از من است، عرضكرد پس بنده‌هايت را با پزشك معالج چه كار؟ فرمود بدان دلخوش شوند. و از آن روز معالج طبيب ناميده شد.

شرح- از مجلسى ره‌

«يطبب بانفسهم»

در برخى نسخه با باء است و در برخى با ياء دو نقطه فيروزآبادى گفته معنى طب تانى و تلطف است يعنى طبيب بمعالج گفته‌اند براى آنكه بواسطه رفق و مهرورزى و تدبر خود اندوه را از دل بيمار ميبرد و شفاء بدست او نيست و اما بنا بر نسخه دوم مقصود اين نيست كه طبيب از آن ماده باز گرفته شده چون يكى مضاعفست و يكى معتل و بلكه مقصود اينست كه نام طبيب باعتبار اين نيست كه بيمارى از تن برد بلكه باعتبار اينست كه غم از دل برد و دل را خوش كند. پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم بيمارى نقصانى است در جهاز زندگى يك موجود جاندار بواسطه فقدان يكى از شرائط زندگى يا يكى از اعضاء و اركان آن و نسبت آن بخداوند از نظر اينست كه آن را نيافريده است يعنى بالعرض و مجاز است مانند نسبت خلق شر و ظلمت بذات حضرت او. و شفاء و درمان بيمارى عبارتست از ايجاد آن شرط و يا جزء مفقود و بوجه حقيقت مستند بحضرت ودود است و كار پزشك هر چه هم استاد و درست فهم و درست كار باشد آماده كردن زمينه است براى ايجاد شرط و يا جزء جهاز زندگى بمانند