ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨٦ - ٦٧

در تفسير اين آيه چه گويند؟ (٢٣- الشورى) بگو (اى محمد) من از شماها مزدى نخواهم جز دوستى در باره خويشان.

گفتم قربانت مى‌گويند در باره همه خويشان رسول خدا (ص) است فرمود: دروغ مى‌گويند همانا در باره ما بخصوص نازل شده است، در باره اهل بيت، در باره على و فاطمه و حسن و حسين كه اصحاب كساء هستند.

شرح- از مجلسى- ره- «قوله‌

في اهل البيت‌

» من گويم اخبار بسيارى وارد شده است در نزول اين آيه در باره آن‌ها (ع) و آنها را عامه نيز در كتب خود با سند روايتكرده‌اند و در شرح كتاب حجت گذشت و بيضاوى هم روايت كرده كه چون اين آيه نازل شد عرض شد يا رسول اللَّه خويشانت كيانند از اينان؟ فرمود على و فاطمه و فرزندانشان.

حديث اهل شام‌

٦٧-

از محمد بن عطيه گويد مردى از دانشمندان اهل شام نزد امام باقر (ع) آمد و گفت اى ابا جعفر من آمدم از تو پرسشى كنم كه درمانده شدم از اينكه كسيرا بجويم تا آن را برايم تفسير كند و من از سه دسته مردم اين مسأله را پرسيدم و هر دسته اى پاسخى دادند جز آنچه دسته ديگر گفتند امام باقر (ع) در پاسخ او فرمود: چيست آن پرسش؟ گفت من از شما ميپرسم از نخست چيزى كه خدا از خلقش آفريده است زيرا برخى در جواب گفته‌اند قدر است و برخى گفته‌اند قلم است و برخى گفته‌اند روح است.

امام باقر (ع) فرمود چيز درستى نگفته‌اند من بتو خبر دهم كه خدا تبارك و تعالى بود و چيزى جز او نبود، عزيز بود، كسى هم نبود پيشدار عزت او، و اينست معنى قول خدا (١٨- الصافات) منزه باد