ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٩ - ١٤

١٣-

از محمد از پدرش گويد به امام صادق (ع) گفتم‌ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ- آيا بتو رسيده است حديث غاشيه- (يعنى چه؟) فرمود: يعنى امام قائم آن‌ها را با شمشير فرا گيرد.

شرح از مجلسى ره- بيضاوى گفته است غاشيه حادثه سختى است كه روز قيامت با سختيهاى خود مرد مرا فراگيرد يا مقصود از آن آتش دوزخ است از آنجا كه خدا فرموده است (٥٠- ابراهيم) فرا گيرد چهره آنان را آتش من گويم بنا بر تاويل امام مقصود از حادثه ناگوار پيش آمدى است كه هنگام ظهور قائم (ع) براى مخالفان است.

دنباله حديث ١٣- گويد: گفتم‌ وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ- چهره‌هائى در آن روز هراسانست- (يعنى چه؟) فرمود: يعنى فروتن و زبون است و توانائى سرباز زدن ندارند.

شرح- از مجلسى «ره»- بيضاوى گفته يعنى ذليل باشند و عمل كند در آن‌ها آنچه مايه رنج آن‌ها است مانند كشش در زنجير و فرو شدن آن‌ها در دوزخ بمانند شترى كه بلاى فرو رود يا بر گردونه‌ها بالا و پائين شود.

دنباله حديث ١٣- گويد: گفتم: عاملة يعنى چه؟ فرمود: عمل كرده است بغير ما انزل اللَّه.

گويد: گفتم: ناصبة يعنى چه؟ فرمود جز امام بر حق را بحكومت واداشته، گويد: گفتم: نصلى نارا حاميه- در گيرد بآتشى سوزان (يعنى چه؟) فرمود بآتش جنك در دنيا بدوران ظهور امام قائم (ع) و در آخرت بآتش سوزان دوزخ.

١٤-

از ابى بصير گويد بامام صادق (ع) گفتم قول خدا تبارك و تعالى (٤١- النحل) و با كمال جد بخدا سوگند خوردند كه خدا زنده نكند هر كه را بميرد، آرى (زنده ميكند) ولى بيشتر مردم نمى‌دانند- يعنى چه؟ گويد بمن فرمود اى ابا بصير تو در معنى اين آيه چه ميگوئى؟ گويد: گفتم، راستى مشركان ميپنداشتند و سوگند هم براى رسول خدا (ص) ميخوردند كه خدا مرده‌ها را زنده نكند