ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٥٤ - ٤١

٤٠-

از يعقوب بن شعيب كه از امام صادق (ع) پرسيد از قول خدا عز و جل (٢١٣- البقرة) مردم همه يك امتند؟ در پاسخ فرمود: پيش از نوح همه امت گمراهى بودند و خدا آغاز بعثت رسولان نمود، چنان نيست كه مى گويند: از هميشه بوده است دروغ گفتند. خدا در شب قدر جدا ميكند و امتياز ميدهد و مقرر مى‌سازد هر آنچه از سختى و خوشى و بارانست باندازه‌اى كه خدا عز و جل ميخواهد كه مقدر سازد تا بمانند آن از سال آينده.

شرح- از مجلسى ره-

«و ليس كما يقولون لم يزل»

يعنى مطلب چنين نيست كه مى‌گويند هر چه هست از ازل بوده و تغيير نپذيرد بلكه بدا هست نسبت بدان چه در لوح محو و اثبات ثبت شده و خدا فرموده است محو كند خدا هر چه را خواهد و ثبت كند. دفتر كل نزد او است و تحقيق اين مطلب در كتاب توحيد گذشت.

حديث دريا با خورشيد

٤١-

از حكم بن مستورد از على بن الحسين (ع) فرمود: راستى از اسباب زندگى كه خدا آن را براى مردم مقدر كرده و اندازه گرفته است از چيزهائى كه بدان نياز دارند دريائى است كه خدا عز و جل آن را ميانه آسمان و زمين آفريده است.

فرمود: و راستى كه خدا مجارى خورشيد و ماه و اختران و ستاره‌ها را در آن اندازه كرده و همه آن را بر فلك مقدر و مقرر نموده است، سپس بفلك فرشته گماشته كه هفتاد هزار فرشته بهمراه اويند و آنها فلك را ميچرخانند و چون او را ميچرخانند خورشيد و ماه و اختران و ستاره‌ها هم با او مى‌چرخند و بمنزلهاى خود كه خدا عز و جل براى آنها مقرر ساخته است در شبانه روز آنها وارد ميشوند و هر گاه‌