ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠١ - ١٥١

دستورى از امام صادق (ع)

١٥٠-

از حارث بن مغيره گويد امام صادق (ع) فرمود من بيگناهان شما را بتقصير بيماران شما مسئول سازم و مؤاخذه كنم و چرا چنين نكنم؟ بشما از كردار مردى از شماها چيزى ميرسد كه مايه نكوهش و زشتى و چركينى شماها و منست و باز هم با او و همگنانش نشست و برخاست ميكنيد و سخن و حديث ميگوئيد و كسى بشماها گذر ميكند و ميگويد اينها كه با آن مرد نابكار نشسته‌اند از او بدترند و اگر چنانچه وقتى بشما از طرف اين گونه افراد كردار و گفتار بدى ميرسد آنها را از خود برانيد و به آنها درشتى كنيد و آنها را باز داريد براى شماها و براى من بهتر باشد.

شرح- از مجلسى «ره»- قوله‌

«فيقول هؤلاء شر من هذا»

- يعنى اينان كه با اين مرد فاسق معاشرت دارند و او را از كردار بدش باز نميدارند بدتر از خود او هستند.

احاديثى در نهى از منكر

١٥١-

از امام صادق (ع) در تفسير قول خدا تعالى (١٦٤- الاعراف) چون فراموش كردند آنچه را بدان ياد آور شدند نجات داديم آن كسانى را كه از بدى نهى ميكنند- فرمود: سه دسته بودند:

١- خود فرمانبر بودند و امر بدان هم ميكردند و نجات يافتند.

٢- خود فرمانبر بودند ولى امر بمعروف نميكردند و ديگران را هم وادار بدان نميكردند و اينها بصورت مورچه مسخ شدند.

٣- خود فرمانبر نبودند و گنه‌كار بودند و ديگران را هم امر بمعروف نمى‌كردند و هلاك شدند.

شرح- از مجلسى ره- قوله‌ «فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ‌» مشهور ميان مفسران اينست كه نسيان در اينجا بمعنى ترك عمديست يعنى آنچه را صلحاء بآنان ياد آورى نمودند عمل نكردند و اين آيه در باره داستان اصحاب سبت نازل شده كه جمعى يهود بودند در روزهاى شنبه ماهى ميگرفتند و آيه دنبال آن‌