ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٢٩ - ١٩٤

بشما سفارش ميكنم اى بنده‌هاى خدا و هم بخودم سفارش ميكنم بتقوى از خدائى كه همه چيز را بدانش خود آغاز كرد و وعده‌گاه و بازگشت همه فردا بدرگاه او است و بدست قدرت او است نابودى آن‌ها و نابودى شما و گذشت روزگار و فناى عمر و بسر آمدن مدت شماها و اين دنيا بزودى از دست ما و شما بدر رود چونان كه از دست كسانى كه پيش از شما بودند بدر رفت.

پس اى بنده‌هاى خدا كوشش خود را در اين دنيا صرف كنيد كه در روز كوته آن براى روز دراز آخرت توشه برداريد زيرا دنيا خانه كار است و آخرت خانه آسايش و پاداش خود را از آن دور كنيد و دل از آن بكنيد زيرا فريبخورده كسى است كه فريب آن را بخورد، هرگز دنيا در زمينه نهايت آرزوى خواستاران خود كه بسيار دوستش دارند و بدان دل دهند و شيفته آنند از اين نگذرد كه خدا عز و جل فرمايد:

(٢٤- يونس) چون آبيست كه از آسمانش فروباريم و با گياه زمين در آميخت از آنچه جان داران خورند تا آخر آيه (تا چون زمين زيور خود را بر گرفت و بسيار زيبا شد و مردمش پنداشتند كه بر آن توانايند فرمان ما در شب هنگام يا روز روشن در رسيد و آن را كاهى درو شده و خرد نموديم كه گويا ديروز هم چيزى نبوده است).

با اينكه در اين دنيا هيچ كدام از شما تجربه‌اى فراهم نكرد و خبرى بدست نياورد جز اينكه عبرتى براى او فزايد و هيچ كس در سايه آسودگى و عافيت نياسايد جز اينكه نگرانيست از آنكه بلائى ريشه كن بر سرش آيد يا نعمت و عافيت خود را از دست دهد با اينكه دنبال اين همه مرگست و ترس از ورود بعالم ديگر و نگرانى از باز داشت در برابر خداوند حاكم و عادل تا هر كس پاداش عمل خود را بيند، تا اينكه خدا هر آن كس بد كردار بوده است سزا دهد و پاداش بخشد بكسانى كه خوشكردارى كردند با كارهاى نيك.