ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣١٠ - ١٧٢

شرح- از مجلسى ره- اين روايت دلالت دارد بر وجوب نهى از منكر و بر وجوب كناره‌گيرى و متاركه اهل معصيت اگر نپذيرند.

(سبب عذاب شش طائفه)

١٧٠-

حديث را تا امير المؤمنين (ع) رسانيده‌اند كه فرمود: راستى خداوند شش طائفه را بشش خصلت ناهنجار عذاب ميكند:

١- عرب را بواسطه تعصب نسبت بقبيله و تيره و تبار خود.

٢- دهخداها را بوسيله تكبر و بزرگى كردن بر مردم زارع و ده‌نشينان مستمند و نادان به حقوق خود. ٣- اميران را بخلاف حق ٤- فقيهان را بوسيله حسد بردن بديگران ٥- تجار و بازرگانان را براى خيانت ٦- ده‌نشينان را بواسطه نادانى و جهالت.

(يكى از شيوه‌هاى پسنديده رسول خدا (ص))

١٧١-

از امام صادق (ع) فرمود: چيزى نزد رسول خدا «ص» دوست‌تر نبود از اينكه روز را بسر آورد ترسان از خداوند و گرسنه در راه خدا عز و جل (اين حديث گذشت)

(يكى از شيوه‌هاى مراقبت على بن الحسين (ع))

١٧٢-

از امام صادق (ع) فرمود: على بن الحسين را شيوه اين بود كه هر گاه كتاب روش على (ع) را بر ميگرفت و در آن نگاه ميكرد ميفرمود: چه كسى تاب اين روش دارد؟ چه كسى تاب و توان اين را دارد؟ سپس آن را بكار مى‌بست و شيوه‌اش اين بود كه چون بنماز مى‌ايستاد رنگش ديگرگون ميشد تا از رخسارش شناخته ميشد و كسى از فرزندان على (ع) تاب و توان كردار او را نداشت جز همان على بن الحسين (ع).