ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٦ - ٨

خواهند بكنند و ديدى بر سر منبرها دستور تقوى داده شود و خود آن كسانى كه دستور مى‌دهند بدان عمل نميكنند و ديدى كه وقت نمازها را بچيزى نگيرند و سبك شمارند و ديدى صدقه و زكاة را بوساطت ديگران بمستحقان دهند و قصد رضاى خدا در دادن آنها ندارند و بخاطر درخواست مردم آن را پرداخت كنند و ديدى كه نهايت همت آن‌ها شكم و فرج آن‌ها است با كى ندارند كه چه بخورند و چه را نكاح كنند و ببينى كه دنيا هم روى بدانها دارد و ببينى كه اعلام حق و درستى كهنه شده.

پس بر حذر باش و از درگاه خدا عز و جل نجات بخواه و بدان كه مردم گرفتار خشم خدا عز و جل هستند و همانا بآن‌ها مهلت دهد براى امرى كه با آنها خواهد كرد تو خود را بپا و تلاش كن تا خدا عز و جل تو را بر خلاف روش آن‌ها بنگرد و اگر بر آنها عذاب نازل شود و تو در ميان آنها باشى شتافته‌اى به دريافت رحمت خدا و اگر از آنها جدا باشيد و بمانى آنان گرفتار شدند و تو از آنچه در آن اندرند از دليرى بر خدا عز و جل بيرون آمدى و بدان كه خدا مزد نيكوكاران را ضايع نميكند و راستى كه رحمت خدا بمحسنان نزديكست.

(حديث موسى (ع))

٨-

از على بن عيسى سند را بمعصوم رسانيده كه فرمود: راستى كه موسى را خدا تبارك و تعالى را از گفت و در مناجاتش باو فرمود:

اى- موسى در اين دنيا آرزويت دراز مباد تا دلت برايش سخت گردد كه سخت دل از من دور است.

اى موسى چنان باش كه من در تو شادم زيرا شادى من اينست كه فرمانم برند و نافرمانيم نكنند