ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠ - متن نامه امام صادق

در نزد خدا از همه ملك جهان و گر چه نعمت و خرمى و خوشگذرانى آن در نافرمانى خدا و ولايت و دوستى كسانى كه خدا از دوستى با آنها نهى كرده پيوسته و پى در پى باشد زيرا خدا فرمان داده بولايت و دوستى آنان كه در قرآن خودش نشان آنها را داده در آنجا كه فرموده است (٧٣- الأنبياء) و آنها را امامانى مقرر كرديم كه بفرمان ما رهبرى كنند- و هم آنانند كه خدا بولايت و طاعتشان امر كرده است و آنها كه خدا از ولايت و طاعتشان نهى كرده است همان پيشوايان ضلالت باشند كه خدا در دنيا بر ايشان دولتى بر اولياء خدا كه ائمه آل محمدند پيش بينى كرده است، در زمان حكومت خود بنافرمانى خدا و نافرمانى رسولش كار كنند تا فرمان عذاب بر آنها درست آيد و تا درست باشد كه شماها با نبى خدا محمد و رسولان پيش از وى باشيد پس تدبر كنيد در آنچه خدا در قرآن خود حكايت كرده است از گرفتارى پيمبرانش و پيروان مؤمن آنها سپس از خدا بخواهيد كه بشما عطا كند صبر در بلا را در حال خوشى و تنگى و در حال سختى و آسايش چنانچه بشما عطا كرده است و مبادا با اهل باطل در افتيد و ستيزه جوئيد و بچسبيد بروش نيكان و وقار و سكينه و حلم و خشوع و ورع آنها از محرمات خدا و بوفادارى و كوشش آنان براى رضاى خدا در عمل بطاعت او زيرا اگر شماها چنين نكنيد بمقام خوبان پيش از خودتان نرسيد.

و بدانيد كه چون خدا خير بنده‌اى را خواهد دلش را براى پذيرش اسلام بگشايد و چون اين نعمت را به او داد زبانش گوياى بحق شود و بدان دل بدهد و عمل كند و چون خدا اين هر سه را براى او فراهم كرد اسلام او درست باشد و اگر در اين حال بميرد در نزد خدا از نيكان باشد به‌