شرح- اين حديث بعنوان رساله امام صادق (ع) ضبط شده است در ميان اخبار كمتر بخبرى بر ميخوريم كه باين مفصلى باشد و مخصوصا عنوان رساله داشته باشد رسالت در متن لغت بهر نامه‌اى اطلاق مى‌شود در المنجد گويد:

الرسالة و الرسالة جمع رسائل و رسالات اسم است از ارسل بمعنى صحيفه ايست كه كلام مرسل در آن نوشته مى‌شود انتهى.

ولى از نظر كتب مذهبى عنوان نامه‌هاى متعدد و بلكه مفصلى است كه از جانشينان حضرت عيسى كه عيسويان آنها را رسولان عيسى خوانند در عهد جديد ضبط شده است و در بيش از بيست رساله از طرف جانشينان حضرت عيسى خطاب به اشخاص يا جمعيتها يا بى‌ذكر طرف منتشر گرديده و قسمت مهمى از كتب عهد جديد را تشكيل مى‌دهد و اصول تعليمات مسيحى را در بردارند و بيان دلچسب و مهر آميزى پيروان عيسى را تبليغ مينمايند، نامه‌هاى بسيارى از شخص پيغمبر اسلام و امامان معصوم در ضمن كتب حديث درج شده است ولى عنوان رساله بآنها داده نشده ولى پس از تأمل بخوبى معلوم مى‌شود كه ارزش معنوى اين رساله امام صادق (ع) به اصحاب خود از همه رساله‌هاى عهد جديد مسيحيان كه جزء كتب رسولان ثبت شده است و ارزش وحى الهى بآنها داده‌اند ارجمندتر و باارزش‌تر است.

رساله‌هاى عهد جديد بيشتر متعرض تعليمات نامعقول و نامفهوم معموله كيش كنونى مسيحيت است كه بر اساس تجسم خدا در وجود حضرت مسيح و جانشينان او دور ميزند و براى خداى جهان پسر مى‌تراشد و همه اوضاع هستى را به دست او مى‌سپارد ولى رساله امام صادق «ع» داراى عالى ترين تعليمات يك مذهب واقع‌بين و الهى است و ميتوان آن را در سه فصل خلاصه كرد:

١- مراعات جامعه بشرى و انسانى و اسلامى و همكارى با عموم مسلمانان در امور زندگانى و مسائل مشتركه بشرى و دينى و آميزش و معاشرت بروجه احسن براى رعايت مصالح عمومى اجتماع كه ميفرمايد:

فإنه لا بد لكم من مجالستهم و مخالطتهم و منازعتهم الكلام يعنى شما را از نظر اداره زندگانى و همكارى در انجام امور عامه انسانى و اسلامى گزيرى نيست از اينكه با ديگران همنشين باشيد و آميزش كنيد و گفتگو نمائيد و نمى‌توانيد بر اساس اختلاف با مردم ديگر در عقيده مذهبى و ايده خود از آنها قهر كنيد و كناره گيريد و ارتباط خود را از آنها ببريد و برويد در گوشه‌هاى خانه و بيابان يك زندگانى رياضت مآب فردى پيشه كنيد و يا اينكه يك اقليت ممتاز بوجود آوريد بلكه بايد با مردم ديگر داراى هر عقيده و ايده‌اى كه هستند معاشرت كنيد و در امور عامه زندگى با آنها هم كارى داشته باشيد و بر اساس احترام متقابل داد و ستد كنيد و بهره بريد و بهره بدهيد و به اين نكته هم اشاره مى‌كند كه چون شما اقليت هستيد و از نظر قدرت مقاومت با مخالفان خود را نداريد بايد تا حد امكان صبر و شكيبائى را پيشه كنيد و اگر هم وضع و قانونى بر خلاف مصلحت شما اجراء مى‌شود بپذيريد و با جامعه همكارى كنيد زيرا مصلحت عمومى اجتماع بر مصلحت فرد و مصلحت اقليت مقدم است.