٢- در آميزش و خلطه با ديگران نرمش و سازش را مراعات كنيد و عقيده و نظر مخصوص خود را ناديده گيريد و از اين حسن سلوك و سازش در زندگى تعبير بتقيه شده است و تقيه تنها به اين معنى نيست كه انسان بر خود و يا آبرو و مالش مى‌ترسد و بحساب حفظ خود عقيده و نظر خود را نهان ميسازد بلكه بيشتر نظر بنظم اجتماع و شيرين بودن زندگى در محيط عمومى دارد زيرا اگر فردى كه در جمعى زندگى ميكند بى‌ملاحظه عقائد و نظريات مخالف و مخصوص خود را برخ آنها بكشد و در مقام ستيزه و كشمكش با آنها در آيد مايه بر هم زدن نظم زندگانى و تلخى خود و ديگران مى‌شود اين بسيار عادى است كه در محيط يك خانواده بسا كه پدر يا برادر بزرگتر با ديگر افراد خاندان اختلاف نظر دارد ولى وقتى ملاحظه مى‌كند كه اظهار نظرش مايه تلخى و ستيزه مى‌گردد نظر خود را نهان مى‌دارد و با ديگران هم نفس مى‌شود اين همه‌اش براى اين نيست كه از اظهار نظر مخصوص خود ترس دارد بلكه مراعات نظم اجتماع خانواده و مسالمت و خوش بودن آنها هم در اينجا منظور است و بسا كه علت اصلى در خود و نظر مخصوص بخود او است و موضوع تقيه در مذهب هم همه بحساب ترس و هراس از جان و مال نبوده بلكه مراعات نظم عمومى اجتماع و شيرين شدن زندگانى در محيط عمومى خود علت مهمى است براى تقيه از اين جهت ميفرمايد در معاشرت با آنان تقيه را منظور داريد و اخبار بسيارى وارد شده است كه در جمعه و جماعت عمومى مسلمانان شركت كنيد گرچه با عقيده مذهبى آنها مخالف هستيد و بلكه در عين حضور در جمعه و جماعت تا آنجا كه مى‌توانيد مراعات عقيده خود را هم در باره انجام عمل عمومى رعايت كنيد و دستور ندادند كه تا مى‌توانيد دورى كنيد و در خانه‌هاى خود نماز بخوانيد.

٣- سفارش اكيد براى توجه بخدا و تقوى و مراعات احكام و دستورات الهيه بر وجه صحيح و نشان دادن راه راست تعليم و آموزش احكام و دستورات الهيه كه عبارت از دريافت تعليمات امامان معصوم است زيرا اطاعت خداوند وابسته تشخيص احكام و مقررات صحيح و حقيقى خدا است و در صورتى كه قرآن مجيد مرجع عام و منبع تام احكامست بواسطه جهل مردم بفهم قرآن اختلاف پديده شده است و براى رفع اين اختلافات از خود قرآن استفاده نتوان برد زيرا اگر ظاهر قرآن باعث رفع اختلاف ميشد كه بايد اختلافى بوجود نيايد و بناچار بايد شارح و مفسر معصومى براى قرآن باشد كه آن را بوجه درست بيان كند و سخن او قاطع باشد و چنين شخص بدون امتياز و عنوان خاصى نباشد و آن امتياز نص امامت او است و آن عنوان معصوم بودن او است و از اين جهت ولايت امام معصوم با اطاعت خداوند در هم آميخته است و از آن گزيرى نيست.