ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٧ - ٦
ياد كرده و فرموده است (٥٣- الزمر) اى بندههايم كه در باره خود اسراف كرديد از رحمت خدا نوميد نباشيد زيرا خدا همه گناهان را مىآمرزد زيرا او غفور است و رحيم- بخدا اراده نكرده است باين آيه جز شماها را آيا تو را شاد كردم اى ابا محمد.
گويد گفتم: برايم بيفزائيد قربانت فرمود: اى أبا محمد خدا شما را در قرآن خود ذكر كرده كه فرموده (٤٢- الحجر) راستى كه تو را (اى شيطان) بر بندههايم تسلطى نيست- بخدا مقصودش از اين جز ائمه و شيعه آنها نيست- آيا تو را شاد كردم اى ابا محمد.
گويد گفتم: قربانت برايم بيفزائيد، فرمود: اى ابا محمد راستى خدا شما را در قرآن ياد كرده كه فرموده است (٦٩- النساء) پس آنانند آن كسانى كه خدا بدانها نعمت بخشيده است از پيغمبران و صديقان و شهيدان و خوبان و چه خوب رفيقانى باشند آنان- پس مقصود از پيغمبران در اين آيه رسول خدا است (ص) و مقصود از صديقان و شهداء در اينجا ما هستيم و خوبان شماها هستيد پس خود را بخوبى نشان بدهيد چنانچه خدا عز و جل شما را خوب نامبرده است، اى ابا محمد آيا تو را شاد كردم؟
گويد گفتم قربانت باز هم بفرما بمن، فرمود: اى ابا محمد هر آينه خدا شما را ياد كرده است كه از دشمن شما در دوزخ حكايت نموده بگفته خود (٦٢- ص) و گويند ما را چه شده كه در دوزخ ننگريم بدانها كه آنها را از بدان ميشمرديم ٦٣ و آنها را بباد مسخره گرفتيم يا شايد ديده از آنها لغزيده است- بخدا كه قصد نكرده و نخواسته از اين جز شما را، شما در بر مردم اين جهان بدان نوع انسان شمرده شديد و بخدا كه شماها در بهشت ارجمند و نعمت خوار و شاد باشيد و دشمنان شما را در دوزخ جويند اى با محمد آيا تو را شاد كردم؟
گويد گفتم: قربانت باز هم بفرمائيد، فرمود: اى ابا محمد هيچ آيه نازل نشد كه ببهشت برد