ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٤٨ - ١٠٢
باشد بىاينكه چيزى از مقامت بكاهد رسول خدا (ص) فرمود:
يار مهربان فرازمند ما را بس.
شرح- و گويا شيخ سعدى از اينجا گرفته و گفته:
|
گر مخير بكنندم بقيامت كه چه خواهى |
يار ما را و همه نعمت فردوس شما را |
|
شرح- از مجلسى ره- قوله
«في الرفيق الاعلى»
يعنى دوست دارم در رفيق اعلى باشم جزرى گويد در حديث دعا آمده است كه مرا برفيق اعلى برسان، رفيق جمع پيمبرانند كه در اعلا عليين نشيمن كنند و رفيق لفظى است بر وزن فعيل و معنى جمع دارد چون صديق و خليط كه بمفرد و جمع اطلاق مىشوند و از اين باره است قول خدا تعالى «وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً» چه خوب رفيقانى باشند آنان.
و گفتهاند كه معنى
«الحقنى بالرفيق الاعلى»
اينست كه مرا بخدا تعالى رسان، گويند، خدا رفيق است يعنى ببندههاى خود مهربانست و باين معنا است حديث عائشه گويد شنيدم آن حضرت هنگام مرگش ميفرمود:
«بل الرفيق الاعلى»
و اين براى آن بود كه مخير شد ميان ماندن در دنيا و آنچه نزد خداست و برگزيد آنچه را نزد خدا است.
١٠٢-
امام صادق (ع) فرمود: رسول خدا (ص) فرموده است وادى بطحاء مكه را طلا بمن عرضه كردند گفتم پروردگارا، نه، ولى يك روز سير باشم و يك روز گرسنه و هر گاه سير شوم تو را سپاسگزارم و شكر كنم و هر گاه گرسنه باشم تو را بخوانم و تو را ياد كنم.