ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨٥ - ٦٦

دستورى براى رفع فقر و پريشانى‌

٦٥-

از امام صادق (ع) فرمود: بر هر كه نعمت پديدار گشت بايد بگويد «الحمد للَّه» و هر كه را هم و غم بسيار شد بايد به استغفار از گناهان بچسبد و بر هر كه فقر و پريشانى چيره شد بايد بسيار بگويد:

لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم‌

، فقر از او ميرود.

و فرمود: مردى از انصار از نظر وى ناپديد شد و چون باز آمد به او فرمود: چه تو را از ما پنهان داشت؟ در پاسخ گفت يا رسول اللَّه فقر و بيمارى رسول خدا (ص) به او فرمود: بتو كلامى نياموزم كه چون آن را بگوئى فقر و بيمارى از تو دور شود؟ عرضكرد چرا يا رسول اللَّه فرمود: چون بام و شام كنى بگو:

«لا حول و لا قوة الا باللَّه [العلى العظيم‌] توكلت على الحى الذى لا يموت و الحمد لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً»

آن مرد گفت بخدا سوگند من آن را جز سه روز نگفتم كه فقر و بيمارى از من دور شد.

پرسش امام صادق (ع) از پيشرفت مذهب‌

٦٦-

از اسماعيل بن عبد الخالق گويد شنيدم امام صادق (ع) به ابى جعفر احول در حالى كه من مى‌شنيدم فرمود: تو ببصره رفتى؟ عرضكرد آرى، فرمود شتاب مردم را در ورود به مذهب شيعه چگونه ديدى؟

در پاسخ گفت بخدا جمعيت شيعه اندكند و فعاليت هم ميكنند ولى آن هم كم است. فرمود:

شما بيشتر بجوانها توجه كنيد زيرا جوانان بهر خير و خوبى شتابان‌ترند سپس فرمود اهل بصره‌