ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٨١ - ٦٣

حديث بادها

٦٣-

از ابى بصير گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم از چهار باد بنام:

١- شمال (كه از راست سوى قبله آيد و يا آنچه از فاصله ميان مشرق و ستاره بنات نعش وزد از مجلسى ره) ٢- باد جنوب (كه در برابر جنوبست و از سوى ستاره سهيل وزد از مجلسى ره) ٣- باد صبا (كه وزشگاهش از مطلع ثريا است تا بنات نعش از مجلسى ره) ٤- باد دبور (كه در برابر باد صبا است- شهيد ره- در ذكرى گفته است محل جنوب از مطلع سهيل است تا مشرق خورشيد در موقع اعتدال شبانروز و وزشگاه صبا از مطلع شمس است تا جدى، و شمال از جدى تا مغرب خورشيد در حال اعتدال و دبور از مغرب تا بسهيل كه نقطه جنوبست).

من گفتم راستى مردم مى گويند كه باد شمال از بهشت است و باد جنوب از دوزخ در پاسخ فرمود:

خدا را لشكرها است از باد كه هر كدام از بنده‌هاى نافرمان خود را خواهد بدان عذاب كند و بر هر بادى فرشته‌اى گماشته است و چون خدا عز و جل خواهد مردمى را بنوعى عذاب كند به فرشته گماشته بدين نوع از باد كه بايد وسيله عذاب باشد دستور دهد و آن فرشته بدان باد فرمان دهد و آن باد چون شير خشمناك بجهد.

فرمود: هر كدام از اين بادها را نامى است آيا نشنيدى گفته خدا تعالى را (١٨- القمر) دروغ شمردند قوم عاد (دعوت ما را) و چگونه بود عذاب من و بيم‌كننده‌هاى من؟