ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٤ - ١٦

كنند و بسازند و بسوزند و آنها بر علماء ربانى و حقيقى كه ائمه هدى هستند عيب گيرند كه آن‌ها را بحق مكلف سازند و از باطل بر حذر نمايند با اينكه علماء خيانت كار باشند در ذات خود اگر از اندرز و نصيحت خود دارى كنند و حقرا كتمان نمايند.

در صورتى كه سرگردانى را بنگرند و او را رهنمائى نكنند و يا مرده‌اى را برخورند و او را بنور ايمان زنده نسازند پس چه بد كارى كرده باشند زيرا خدا تبارك و تعالى در كتاب خود از آن عهد و پيمان گرفته است كه امر كنند بهر كار خوب و بدان چه خود بدان مأمورند و نهى كنند از هر چه خود از آن نهى شدند و بر اينكه در بر و تقوى كمك كار باشند و به گناه‌ورزى و عدوان كمك كار نباشند.

علماء حق با نادان‌ها در كوشش و مبارزه‌اند:

اگر بنادان‌ها پند دهند در برابر گويند كه سر كشى مينمايند.

اگر نادان‌ها را بحقى كه ترك كرده‌اند متنبه سازند علماء را متهم كنند كه با جامعه مخالف ورزيدند.

و اگر علماء حق بناچار از آن‌ها كناره گيرند و بگوشه‌اى نشينند گويند از جامعه اسلامى جدائى ورزيده‌اند.

اگر علماء به نادان‌ها بگويند دليل خود را بياوريد بر اين كه ميگوئيد در برابر گويند نفاق ميورزند.

و اگر از آن‌ها پيروى و اطاعت كنند در برابر گويند مرتكب نافرمانى خدا عز و جل شدى.

جهال در آنچه نمى‌دانند هلاك شدند در آنچه بزبان ميخوانند نفهمند در مقام تعريف بكتاب خدا تصديق دارند ولى هنگامى كه آن را تحريف كنند و بخلاف تفسير و تطبيق نمايند كتاب خدا را تكذيب ميكنند و از آن انكارى ندارند. (بر آن‌ها انكار نشود خ ل) آنانند كه چون احبار يهود و رهبان ترسايانند، پيشروان هواپرستى و آقايان در پرتگاه نابوديند، ميگويند اكثر مردم اين امر امامت را نميفهمند و نمى‌دانند حقيقت آن چيست؟ با اينكه خود تصديق دارند كه رسول خدا براى آن‌ها راه روشن و آشكارى بدست داده كه هم‌